— 677 — 
in de zich ontwikkelende organen gevormd, zoodat somtijds 
reeds uit nog niet rijpe deelen bij verwonding overvloedig 
melksap vloeit. 
De vorming van de melksapvoerende elementen geschiedt 
op twee wijzen, al naar gelang van de plantensoort. 
In het eene geval zooals bij Hevea en Manihot, ontstaan 
zij uit grootendeels in de lengteas verloopende cellen, waar- 
van de horizontale scheidingswanden zijn weggevallen (op- 
gelost), terwijl als bestanddeel van den celinhoud melksap 
optreedt. Dit wegvallen van de tusschenschotten gaat 
geleidelijk, doch het eindresultaat is een reeks van com- 
municeerende buizen, of wel melksapvaten geheeten. Hoe 
volkomener de tusschenschotten verdwenen zijn, hoe 
meer het buizenstelsel tot haar recht komt en hoe 
beter het melksap uit de wonden vloeit. Dit laatste is na- 
tuurlijk van groote practische beteekenis. 
Bij de guttaperchaboomen treden de melksapcellen nim- 
mer met elkander in verbinding, alhoewel zij een aan- 
zienlijke lengte kunnen bereiken. En dit verklaart, waarom 
bij aftapping van guttaperchaboomen veel minder melksap 
uit de wonden vloeit dan b. v. bij Hevea. 
De andere wijze waarop het melksapweefsel gevormd 
wordt toont ons Castilloa, Ficus, Euphorbia enz.; zij is 
kenmerkend voor de familie van Moraceeën, Apocyna- 
ceeën en een deel van de Euphorbiaceeën. Het andere 
deel heeft den vertakten vorm van melksapvaten, als bo- 
ven voor Hevea is geschetst. 
Bij de laatstgenoemde planten worden de melksapvoe- 
rende vaten niet ter plaatse in de groeiende organen 
gevormd, doch worden zij daarheen uitgezonden door de 
in volwassen deelen reeds aanwezige vaten, m. a. w. het 
is eene voortzetting van de bestaande melksaporganen. 
Bij verscheidene van deze planten is vastgesteld kunnen 
worden, dat de kiem van het melksapweefsel eens en voor 
altijd in het zaad in den vorm van een zeker aantal be- 
gincellen is vastgelegd. Elk van deze cellen vertakt zich 
Teysm. XVIII. 44 
