678 — 
in bepaalde richtingen en houdt gelijken tred met den 
groei van de plant. Bijgevolg is in deze gevallen de com- 
municatie van het begin al volkomen en blijft deze zoo. 
De verbinding van de melksapcellen is hier dus meer 
volkomen dan in het eerst besproken geval, vandaar dan 
ook, dat als regel het melksap bij deze planten rijkelijker 
vloeit. 
Het melksapweelsel in den stam, het deel van de plant 
dat voor de caoutchoucproductie van het meeste belang 
is, komt daarin op bepaalde plaatsen voor. De melksap- 
voerende cellen komen in den nog bladeren dragenden 
stengel voor, het meest op de grens tusschen het houtige 
(merg) en het weekere deel (schors). Ook worden zij wel aan- 
getioffen, doch dan niet zoo talrijk, in meer naar den bui- 
tenkant gelegen cellen. Voorts bij de knoopen d. i. op de 
plaatsen, waar de bladeren aan den stengel zijn verbon- 
den. Hier staan zij in verbinding met de eerstbedoelde 
melksapcellen. En als derde plaats van voorkomen mag 
nog het merg worden genoemd; bij lianen, als Landolphia 
bijv. is dit het geval. De eerstgenoemde plaats is voor 
ons echter de belangrijkste. 
Nadat de primaire groei heeft opgehouden, gaat de groei 
van den stengel in eene bepaalde richting, enkel in de 
dikte, voort. Dit verschijnsel, bekend onder den naam 
van secondairen diktegroei, gaat het geheele leven van 
den boom door. Het actieve gedeelte is gelegen tusschen 
den bast en het hout en is bekend onder den naam van 
cambium. De cellen, welke het cambium uitmaken, vormen 
aan den binnenkant nieuw hout en aan den buitenkant 
nieuwen bast. Het oudste deel van den bast is beschermd 
door een kurklaag. Bij de melksapleverende boomen ont- 
staan bij elke nieuwvorming van bast door het cambium 
ook weer nieuwe melksapvaten. Hieruit volgt, dat de 
jongste melksapvaten immer worden aangetroffen in het 
deel van den bast, grenzende aan de cambiumoellen. Bij 
Hevea en Manihot ontstaan de melksapvaten uit een be- 
