784 — 
verdelgd; ia klaver en tegen mos in grasperken is het met succes 
gebruikt. Bij tal van andere is de werking zwak of zeer zwak 
en op nog andere heeft de behandeling niet den minsten invloed. 
Granen zijn tegen de besproeiing volkomen bestand, klaver en 
beetwortels worden er min of meer door beschadigd, terwijl erwten, 
voederwikken en aardappelplanten er in het geheel niet tegen 
kunnen. Dit verschil in weerstand moet natuurlijk aan allerlei 
raorphologische en anatomisch physiologische eigenschappen worden 
toegeschreven; de ligging van het vegetatiepunt, den stand der 
bladeren, de haarbekleeding en den bouw der cuticula. Omdat betrek- 
kelijk weinig cultuurgewassen de besproeiing kunnen verdragends 
er een reeks proeven genomen om uit te maken of met vrij gecon- 
centreerde oplossingen van kunstmeststoffen nog niet beter resultaat 
bij onkruidbestrijding kan worden verkregen. Deze proeven, be- 
gonnen door Heinrich, voortgezet o.a. door Steglich, heben reeds 
belangrijke praktische resultaten opgeleverd. 
Koper. 
De meest belangrijke plaats in den artsenijschat van den phy- 
topatholoog wordt ingenomen door koperpraeparaten. In hoe geringe 
sporen kopervitriool reeds op het organisme werkt, weten wij uit 
Nügeli’s onderzoek over de oligodynamische werking van koper; 
hij toonde aan, dat kleine hoeveelheden, die door stilstaand lei- 
dingswater uit geel koperen kranen worden opgelost, voldoende 
zijn om wieren te dooden. De techniek wist reeds langer van het 
kopervitriool voor de houtconservatie partij te trekken, de phyto- 
pathologie maakt nu ruim twintig jaar van koperpraeparaten gebruik. 
Door Kühn is het ontsmetten van zaaigranen met kopervitriool 
uitgevonden. Yan de meest voorkomende graanbrandsoorten worden 
de sporen met het zaaigraan overgebracht naar een volgende ge- 
neratie van graanplanten. De kiemplanten worden dan door de 
zich tegelijkertijd ontwikkelende kiemhyphen van de schimmel 
aangetast. Natuurlijk helpt een middel, dat uitwendig op de korrels 
inwerkt, alleen tegen die soorten van graanbraud bij welke de in- 
fectie op de aangegeven wijze plaats vindt. De onderzoekingen 
van Brefeld over de wijze van infectie der verschillende graan- 
brandsoorten heeft aan ’t licht gebracht, dat sommige van deze 
fungi de kiemplanten infecteeren (Ustilago Avenae Jens. en U.laevis 
Magx.) bij haver, (U. Hordei Kell.) bij gerst, de steen- of stink- 
