
19 
os ingerunt , eosque ut offam cleglutiant variis ar- 
tibus cogunt. Cibus eft facias digeftionis, iis qui 
e longinquo itinere maritimo adpel unt maxime fa- 
lutariset delicatus; mihi tamen, propter naufeofam 
glutinofamque dulcedinem femper iniucundus. Vif- 
cida haecce qualitas videtur ftomacho debiliori infen- 
fa, conftipat a'vum, flatusque gignit. Rumphius eti- 
am maturos crudosque mufae fructus , cum facilepu- 
trefcant, in dyfenteria epidemica, malignitatem hu- 
morum adaugere credidit. Idem indefeffus natu- 
rae obfervator, in momccano archipe ago fedecim 
mufae varietates enumerat, quarum p urimae etiam 
in auftrafiae infulis reperiuntur : eas vero verbis 
exprimere, ve! differentiam fpecificam veram qua 
Mufam paradifiacam a Mufa fapientum dignofcere 
liceret , me nondum reperire potuiffe, lubenter 
fateor. Figuras enimEhretianas a Rheedianis (T rew. 
t. 21. 22. 23 et Hort. Malab. p. I. t. 12. 13. 4). ni- 
hil difcrepare quis non videt , licet b. Linnaeus il- 
las Mufae fapientum, has vero paradifiacae tribuerit ? 
I. Mufa corniculata , ( Pifang T ando ) cornu 
bovis figura et magnitudine fruftuum aemulat ; vari- 
at fructibus mollibus flauis , quos femineos vocant, 
e( mafculis di&is , duris, viridibus, longioribus, 
aufferis, ut nonnifi tofti aut cofti menfae apponi 
queant. Singula bacca faepe duodecim pollices lon- 
gitudine exaequat , brachii fere craffitiem adtingit ; 
quare racemus fuffulciri folet, ne pondere luo 
abrumpatur. 
II. Mufa exfucca (Pifang Gabba Gabba) parum 
a praecedente differt , nifi fru£tu tenuiore , ex al- 
bido flavefcente, fubftantia ficciffima , auftera, do- 
nec fub cineribus fervidis torreatur. 
ni. 
