Antonii de L EEUWENH OEK. 203 
bores quafdam minimis gaudere vafculis inter afcendentia 
vafa percurrentibus i exquibus (! aliis exceptis ^ cortex ar- 
boris efFormatur. 
Et quemadmodum certo indicare non polTumus initium 
ipllus corticis in arbore » quoniam ex omnibus horizontali- 
bus vafculis arboris , quotannis denuo efformatur j ita eti- 
am (^mea hypothesi_) nunquam aliter fumus oblervaturi, 
quin membranx ofla circumcingentes , augmentum fuum 
& nutrimentum recipiant ex vafis quibufdam , qux ex offis 
cavitate ad ipfius excurrunt circumferentiam , ibidemque 
propuli ulantes, murantur in tenuia quxdam & mollia va- 
fcula , os confer vantia, quemadmodum obfervamus corti- 
ces arborum ex ligno produci , illudque ab injuriis externis 
protegere. 
Scio quidem multos homines putare , originem ac nutri- 
mentum corticis arborum dependere ex arborum radice. • 
verum fi ita fe res haberet, necelTarid partes corticum in 
arboribus, oblervaremus circa radicem valde craflas, eas- 
que magis magifque tenuioribus furculis ramulilvc versus 
fiiperiora difpergi , eodem plane modo ac videmus arterias 
ex corde, nervofque ex cerebro diramificari; cum tamen 
exadverfo, inter vafcula, corticem arborum efformantia, 
circa radicem adhuc fupra truncum nulla obfervetur diffe- 
rentia : imo , quod plus eft , vafcula diverforum corticum 
arborum, &prxfertimBetulx, Cerafi, Perficx, Ribefii 
&c. non excurrunt verius fiiperiora , quemadmodum in 
Quercu, Fraxino, Ulmo, Nuce, Mal6, Pyro&c. fed 
excurrunt laltem ad fuperficiem arboris circularem ; & ve- 
hit cortices arborum , quorum vaia fiiperiora verius ten- 
dunt , quotannis in craffitudine augentur 5 nam cum arbor 
incraffitudine augetur, tunc extremx corticum partes fe- 
ceffionem ab invicem efficiunt, ficque, unitus manet anti- 
quus mortuufquej cortex novo ^ haneque propter ratio- 
C c c 2 hem 
