4 ^ 8 ^^ Yitrapetal^ ftUquof£\ 
!Luteum Chelidonii quernifolio cnpant inhcf^ ’ 
to Catholico. 
Eryfimunh 
C haraSier, C^XiW^ v\Wo£\x^ ^ rubtcondus , ra- 
pios quofdam flexiles habens.; folia bina, fe 
invicem oppofita^ Sinapi referentia, profande 
incifa; flores exigui* quadrifidi, flavi, cruci- 
formes; flori fuccedit filiqua tenuis , rotunda,^ 
divifa in duo loculamenta, quse continent , 
femina exigua, rotanda, faporis acris fervidi ; 
radix alba, iignofa , acris* digdii mmimicraf- 
fiite; haec planta crefcit in locis d^rtis. 
N^men. Eryfimum vocatur ab extraho^ 
quia ob fuam caliditatem habet vim eruendi 
extra corpus quid latet. 
Etres, Lobelms in fu ts adv er far iis & reliqui 
omnes recentiores dicunt feeire expertes, quod 
hxc herba inftar Thee ufurpetur addito m d- 
ie, quod tum hoc infufum omnes raucedines 
tollat, phlegmata & pituitam inertem expellat* 
idem eft efFedus in caiharrofis fenibus, quibus 
pituita iners in pulmonibus haeret , hinc Phty- 
iicis optime convenit, - in hydrope quoque lau-^ 
datur , inde fit adeo famofus fyrupus Eryfimi 
Lobelti , in tulfi optimus, dofis efl: ad unciam^ 
dimidiam, Cseterum vires funt Sinapi fed. le^ 
viores. 
lEuntim 
Ciaraiier, Folia es radice erumpentia, ob- 
longa, villofa^ finuofa, repentia, caulis fo- 
Ijdus, rotundus, habens folia exigua, acuta, 
fine xsulibus, flores in faftigium turris inftar 
