f44 
\Apetalie, 
Polygonum. 
CharaBer. Caules longi , tenues , rotundi 
folidi, tenaces, plerumque repentes, creber- 
rime geniculati; folia oblonga, angulla, acu»- 
ta , viridia , caulibus brevibus adhijerentia & 
alternatim difpofita; calix quinquifidus, pro- 
funde fc£tus , fegmentis infra herbaceis fupra 
colore flofculofo, per maturitatem fit capfula 
feminis. Flores parvi ad foliorum alas oriun- 
tur, fub membranula tenuiffi mi primo in ortu 
taSi. Semen perfe£lc triangulare , fat craf- 
fum, coloris Gaftaneae; radix longa ^ fatis 
crafla, fimplex, dura, lignofa, fibrofa, val- 
de repens , faporis adftringentis. Hasc 
planta crefcit in locis incultis praefertim jux- 
ta vias* 
Nomen . Polygonum vocatur a weAw multum 
& yovugenu -vel tubera , quia multos genicu- 
los vel tubera habet , dicitur etiam Bijlorta, 
quia ejus radix ut in Biftorta in varios gyros 
contorta eft ; vocatur etiam Centtmdia z cen- 
tum & mdm quia multos nodos poffidet , fan- 
gutnaria vel fanguinalis ifanguine quia eft plan- 
ta optima- ad fanguinem fiftendum. 
Fires. Hsec planta eft optima in omni ad- 
ftri£l:ione vaforum , hinc conducit in hsemor- 
rhagis, fanguinls fputo, diarrhsea, dyfenteria, 
iiaxu nimio haemorrhoidum, & vomitu, folia 
comula conveniunt in vulneribus ; externe 
applicatur manuum carpis ad sftus febriles 
tollendos. . 
