EURYA CHINENSIS. 
379 
Eurya Chinensis. Tab. 
Eurya, foliis cuneato-ovalibus obovatisque, ramulis ultimis pubescentibus. 
Loc. Nat. Chinas provinciae Kiang-si et Quang-tong; in campis et 
collibus. 
Desc. Fritter bipedalis, ramosissimus, erectus, ramis teretiusculis, paten- 
tibus, novellis pube simplici, copiosa, subappressa. Folia alterna, petiolata, 
exstipulata, coriacea, sempervirentia, cuneato-ovalia passimque obovato- 
cuneata, serrata, novella subtus pilis raris conspersa, vix uncialia, siccata 
subtus praesertim flavicantia. Flores parvi, axillares, 3 — 5, fasciculati, breve 
pedunculati, pedunculis apice bibracteolatis. Calyx foliolis ovatis, obtusius- 
culis, duobus exterioribus oppositis minoribus, aestivatione imbricatis. Corolla 
monopetala, subcampanulata, alba, calyce sesquilongior, e petalis quinque, 
unguibus arete connatis, laminis obovatis apice patulis, formata. Stamina 
circiter 12 — 15, hypogyna, simplici serie inserta, basi corollas leviter co- 
haerentia. Filamenta filifbnnia, glabra, antheris paruni longiora. Anther ce 
juxta basin leviter emarginatam insertae, lineares, mucronatas, biloculares, 
loculis absque manifesto connectivo appositis, medio longitudinaliter dehis- 
centibus. Ovarium sessile, disco nullo cinctum, ovatum, glabrum, trilo- 
culare, loculis polyspermis. Stylus unicus, subulatus, glaber. Stigmata tria, 
filiformia, obtusiuscula, stylo breviora. Masculi fiores absque pistillo. In 
femineis nulla rudimenta staminum. 
Obs. Quam maxime affinis Euryae Japonicae Thunb.Jap. 191-, quae ramulis 
ultimis glaberrimis foliisque ellipticis acutis distincta. 
3 c 2 
