Die Thysanuren des baltischen Bernsteins. 
47 
Fig. II. Lampropholis dubia (K. u. B.) 
1. Corporis squama dorsualis; 2. antennae pars proximalis; 3. antennae pars distalis 
(sed haud apicalis); 4. palpus maxillaris; 5. palpus labialis; 6.-7. macrochaetae duae; 
8. pes paris tertii; 9. ejusdem apex; 10. metasterni pars postica; 11. urosterni quinti 
pars postica; 12. feminae pars postica ventralis segmentorum VII— IX cum oviposi- 
tore 0; 13. feminae corporis pars postrema cum cercorum basi: 14. cerci laevi pars 
proximalis; 15. maris segmentorum VIII — IX pars ventralis: G penis, F paramera. 
instructum. Urotergitum decimum longum, partem posticam versus 
aliquantum angustatum, setis marginalibus instructum. 
Urosterna. II — VII (Fig. II, 11) setis duabus medianis et setis 
nonnullis lateralibus instructa. 
Ovip'ositor (Fig. II, 12) tenuis, longus, anulatus. 
Cerci quam corpus breviores, articulati, setosi. 
< 3 * Segmentum nonum parameris (Fig. II, 15) bene evolutis 
instructum. Penis brevior, latus. 
Observatio. Genus hoc ad genus Isolepisma Esch, valde affine 
est, sed absentia setarum dorsualium posticarum in thoracis tergitis, 
nec non seta una submediana in urotergitis II — VIII bene distinctum est. 
Lampropholis dubia (K. u. B.) Silv. 
Syn. Lepisma dubia et L. argentata Koch u. Ber. p. 116, 117 (1854). 
,, Lampropholis argentata Menge in Koch u. Ber. p. 117 (1854). 
,, Lepisma dubia , L. argentata et L. mengei Giebel, p. 327 (1856). 
„ Lepisma lepidothrix, L. saccharinum, L. piliferum, Ij. jubatum , Lepismina 
stricta v. Olfers, p. 9—10 (1907). 
