HEMIPTERA ARGENTINA. 
(Continuación.) 
Cnemodus H.-S. 
Herr. — Schaeff., Wanz. Ins. IX, p. 184 (1853). 
Stal, Hem. afr. II, 153 (1865) et En. Hem. IV, 145 (1874). 
138. C. alba mac til a nov. spec. 
: Obscure ruber vel rufescenti-fuscus, sat longe 
setosus; capite modice acuminato ; oculis parvis, 
nonnihil prominulis; ocellis minutissimis, valde 
obsoletis, prope marginem posteriorern instructis; 
antennis quasi ut in C. mavortio Say, articulo 
tertio secundo breviore, articulo terminali secundo 
paullo longiore, illo fuscescenti, reliquis sordide 
testaceis ; rostro coxas intermedias vix attingen- 
te, articulo primo capite quarta parte breviore; 
pronoto antice posticeque angustiore, lobo postico 
brevissimo, posterius lenissime sinuato, angu- 
lis obtusis, nigris; scutello fere aequilatero, le- 
viter emarginato ; hemelytris obscure testaceis, 
hic illic irregulariter punctatis, margine costali 
et apicem versus obscure fuscis, macula oblonga 
alba praeditis; membrana angustissima, laete fu- 
sca; alis minutissimis, albidis; dorso abdominisba- 
sin versus rubro, marginibus máxime elevatis, se- 
gmento ultimo excelso; abdomine nigricanti, basi 
rufo; pedibus rufescentibus, basin versus multo 
pallidioribus; femoribus anticis valde incrassatis, 
subtus ad apicem spinulis tribus armatis; tibiis 
anterioribus sat incurvatis, subtus longe post 
médium dente valido armato. — Long. 6 1 / 2 -7; 
lat. lV 2 -l 3 / 4 mm. 
$ : Permullo obscurior, satúrate rufescenti-fusca, ad 
V 
