( 108 ) 
oxydatieproces krachiiger dan op andere ontwikkeld was; 
naarraate op liet eene oogenblik eene grootere hoeveelheid 
pyriet dan op het andere in de sfeer van werking begre- 
pen was. 
Het water, waardoor ik, bij inijn eerste bezoek, den 
damp gernimen tijd had laten strijken, rook den volgenden 
dag, toen ik het onderzocht, nog sterk naar zwavelwater- 
stof; doch ook behalve dit, bevatte het niets. Het ver- 
zainelde gas werd onderzocht naar de methode van bunsen; 
ik vonddaarin zwavelwaterstof-, stikstof-, een weinig zuurstof- 
en koolzuurgas. Eene quantitatieve analyse oorde.elde ik 
niet noodig van een gasmeugsel, waarvan de zamenstelling 
ZOO veranderlijk inoest zijn als van het ouderwerpelijke. Bij 
mijn tweede bezoek (23 October) was de reuk van zwavel- 
waterstüfgas inerkelijk minder. Ook nu liet ik weder den 
damp gedurende gernimen tijd door gedest.illeerd water 
strijken en ving v/eder in een stel van glazen buizen het 
gas op, die onmiddellijk weder ter plaatse digt gesmolten 
werden. 
Uit water had den volgenden dag den renk van zwavel- 
waterstof volkomen verloren ; hij had plaats gemaakt voor 
dien van zwaveligzuur. De ontwikkeling van zwaveligzuur 
laat ziel) gereedelijk verklären. De temperatnur van den uit- 
stroornenden damp had daags vddr mijn tweede bezoek 
läd’ C. bereikt Het is bekend, dat zw'avelzuur ijzeroxy- 
dul bij hoogere temperatnur gebracht wordt tot basisch 
zwavelzuur ijzeroxyd, onder ontleding van zwavelzuiir en 
ontwikkeling van zwaveligzuur: 
2 FeO.SO» = Ee^O^.SO^' f SO^ 
Het zwavelwaterstof- en het zwaveligzuurgas, in water 
opgelost, doen ])entathionzuur ontstaan. Dit water bevatte 
pentathionzLiur en opaliseerde van afgescheide zwavel. Het 
hangt van de betrekkelijke verhouding dier twee stoffen af, 
of na de vorming van het pentathionzuur 6f zwaveligzuur 
