( 538 ) 
van twee bepaalde integralen van geheel verschillenden 
vorm en zijn voor alsnog uiet te splitsen, omdat iedere 
integraal op zieh zelve niet bekend is. Eene uitzondering 
maakt (J20), men heeft toch; 
.‘‘1 icdiß 1 / ^ \ 
en daarmede geeft (120) 
^ 7T 1 1 
/(I = ’ZA — - (1^3) 
/ 
0 
Men leidt ook nog van (HO) de volgende af 
1 TT 1 1 /’* 1 H 
A— -B+ - = - / x\D^.{Bgtg.xY=-a:^[£gtg.a;y^ — 
0 0 
1 /■• l/7r\2 3r 
--j = --j 
3 
-I [Bgtg.x) '^ dx, 
dus 
j {Bgtg.xyx^dx = 2A+B f 1~-|- . (124) 
0 
Zulke, schijubaar althans, geheel onregelmatige uitzonderiu- 
gen worden in de theorie der bepaalde integralen ook el- 
ders aangelroffen. 
1 1 . Voorts heeft men nog D.l 
l±f: 
1 — X 
A'xdx 
gn hiermede de formulen 
i—x^ 
’ 'l— 
ri dx 1, 1 /'I 
0 ° b 
n Xdx 1 1 /I /l_L;p2\ 
fl 0 n 
