( 142 ) 
genoeg was, in aanmerking neinende het gezag, dat de 
na^m van den schrijver aan zijn werk verschaft, om het in 
deze Vergadering ter sprake te brengen; de gronden aan 
te geven, waarop ik gewaagd heb van de genoemde Heeren 
in gevoelen te verschillen, en tegenover den ophef, waar- 
inede door faye de nieuwe inethode wordt voorgedragen en 
aanbevolen, niijne bescheidene meehing te stellen ; dat zij 
niet nieuw en van weinig of geen waarde voor de zee- 
vaart is. 
De lengte-bepaling op zee, vroeger uitsluitend beperkt 
tot het meten van afstanden tot de maan, is tegenwoordig, 
door den hoogen trap van volkomenheid, dien men in de 
vervaardiging van de tijdmeters bereikt heeft, veel vereen- 
voudigd geworden. Eene juiste bepaling van den tijd aan 
boord is al hetgeen er vereischt wordt, om tot het be* 
oogde doel te geräken. 
Het vinden nu van den tijd aan boord behoort, zoo als 
bekend is, tot de eenvoudigste waarnemingeu, die van den 
zeeman gevorderd worden. De berekening van den uur- 
hoek, met behulp der gemetene hoogte van het hemellig- 
chaam, is noch langwijlig, noch lästig; deze levert alzoo 
evenmin eenig bezwaar op. 
Wel is waar gaat het meten der hoogte, vooral als het 
op den schijnbaren horizon moet geschieden, van eigenaar- 
dige zwarighedeu vergezeld, die de onvermijdelijke gevolgen 
zijn van de onzuiverheid der kirn, de onzekerheid der 
straalbuiging enz., waardoor de uitkomst, die men ver- 
krijgt, zelve ouzeker wordt, en de te bereiken naauwkeu- 
righeid bare grenzen zal hebben. Doch, zoolang men zieh 
niet vermag los te maken van de waarnemiug op de kirn, 
levert eene nieuwe methode, althans in dat opzigt, geen 
voordeel op. 
De fönten, die onwillekeurig der waarneming aankleveu, 
