( 145 ) 
in declinatie, hoogstens 1" in 1”^ tijds, reeds onbeduidend 
is; ten andere; uithoofde de onnaauwkeuriglieid, die men 
daardoor begaat, vooral op hooge breedte in aaumerking 
zou kunnen körnen, wanneer de methode, ook om andere 
redenen, zoo als later blijken zal, volstrekt geen vertrou- 
wen meer verdient; en eindelijk, oradat er, zoo als faye zelf 
zegt, niet meer verlangd wordt, dan de lengte op eenige 
mißen na te kennen. 
Maar, waarom niet de raiddaghoogte in de lengte bepa- 
ling opsenoraen, en haar met eene tweede hoogte verbon- 
den? Gemakkelijker is het zeker, en de waarde van de 
uitkomst wordt er niet door verminderd; integendeel ver- 
beterd. 
De uitdrukking, waarvan men zieh, in dat geval, tot de 
berekening zal kunnen bedienen, is: 
Sin, 
^P=l/ 
öin. ^ (H. 
Cos. (ji Cos. d 
waarin H de middaghoogte voorstelt; P den uurhoek, over- 
eenstemmende met de tweede hoogte h: terwijl cf en d de- 
zelfde beteekenis hebben als in de voorgaande formule (1). 
De factor Sin. \ (P — P'i der eerste uitdrukking komt, 
ZOO als men ziet, niet meer in de laatste voor, en is ook 
door geen anderen vervangen geworden. De altijd moge- 
lijke onnaauwkeurigheid, ten gevolge van eene fout in het 
tijdverloop tusschen de waarnemingen, aangenomen, dat zij 
verdient in overweging genoinen te worden, valt mitsdien 
hier geheel weg. De kennis van het juiste tijdstip, waarop 
de iniddag invalt, is hier geen volstrekt vereischte, aan- 
gezien men den tijd aan boord opmaakt tijdens de klei- 
nere hoogte, en dus voor een oogenblik, waarvoor men 
de gelijktijdige aanwijzing des tijdmeters heeft opgetee- 
kend; waardoor men alzoo de gegevens bezit tot de leng- 
te-bepaling kort voor den middag, even als in bei voor- 
