( 175 ) 
oncler het oppervlak, en in de tweede waren 10 ^aten van 
2 tot 4 streep middellijn tot 15 streep onder het opper- 
vlak aanwezig. 
// Ook het ManbarkJakhout dus is niet gevrijwaard voor 
vernieling door den Paalworm, alhoewel de buitengewoon 
harde hoedanigheid van dat hont het doordringen van het 
dier sehijnt te bemoeijelijken. 
o» Uit bovenstaande niet de creosoot verkregen uitkoin- 
sten vermeen ik te mögen afleiden, dat hont geheel met 
deugdzaam creosoot doordrongen zoo al volstrekt niet, dan 
toch slechts in zeer geringe mate, door den Paalworm wordt 
aangetast. ' 
// Uit een praktisch ooepunt verdient het creosoteren van 
hont, dat door het zeewater bespoeld wordt, wel aanbeve- 
ling, doch de te verkrijgen uitkornsten hangen af van de 
behandeling en bereidins van het hont. Zoo lang dat niet 
meer zorgvuldig en gelijkmatig geschiedt, zullen de uit- 
komsten, die met de creosoot als Paalwormwerend middel 
worden verkregen, steeds zeer van elkander afwijken.” 
Wij mögen niet onvermeld laten dat de Heer H. c. 
FEiJNT in Amsterdam een bewijs van zijne belirig^telling 
in het werk Uwer Commissie heeft gegeven, door aan een 
barer leden aan te bieden een zwaar stuk pokhout (lignum 
Guayaci), hetwelk, volgens getuigenis van den kapitein buy- 
KES, die het had medegebragt, in Curagao gedurende 5 A 
6 jaren in het zeewater had gelegen, en terwijl het er uit- 
wendig gaaf uitzag, bij het doorzagen geheel en al door 
den Paalworm bleek doorknaagd te zijn, een krachtig be- 
wijs, dat de Paalworm de hardste houten niet ontziet. 
De Heer p. kater gz. meldde oiis in November j 1., 
dat door hem gedurende den laatsten zomer geene jeugdige 
Paalwormen waren gevonden in de door hem als proefpa- 
12 * 
