( 184 ) 
en het sable campinien is overigens dezelfde; vlakten zijn 
het of zachte terreingolvingen, en kleine, platte heuvels 
van slechts weinige eilen hoogte. Wijders dezelfde, genoeg- 
zaam waterpasse ligging der zamenstellende lagen, waar 
die te zien zijn. Hier en daar laagjes fijn grind; uu en 
dan enkele keijen en zelfs weleens sterk afgeronde groote 
Steen blokken ; alles evenwel van dezelfde steensoorten als 
waaruit het grind en de keijen van het naastbijgelegen 
grinddiluvium bestaan. Overblijfsels van dezelfde diersoor- 
ten der voorwereld, van Mainmouth en den Bison [Bos 
priscus), vindt men in het sable campinien en in ons 
zanddiluvium ; misschien ook van het Rund der voorwereld 
[Bos prirnigenius), zoo het niet waarschijnlijker is, dat dit, 
een uitgestorven hedendaagsch dier, alleen aan de opper- 
vlakte van het zanddiluvium, te midden der in lateren 
tijd verplaatste bovenlaag, voorkomt. Steenstrup althans 
heeft zijn voorkomen in het zoogenoemde steenen tijdvak 
der oudheidkenners als zeker bewezen, zoo als onder ande- 
ren ook in de Verslagen en Mededeelingen der Koninklijke 
Akademie van Wetenschappen, Afd Naluurkunde, XII bldz. 
114 door mij is opgemerkt. 
In Belgie, hier te lande, in Munsterland, in Hannover 
en Denemarken, overal, zijn deze zandgronden gekenmerkt 
door zandoerbanken, die digt onder de oppervlakte liggen 
en uit den plantengroei hären oorsprong hebben. Deze 
banken zijn dus niet oorspronkelijk aan het zanddiluvium 
eigen, maar eerst in latere, hedendaagsche tijden ontsfaan. 
Ook vertoonen zieh die gronden dikwijls als meerbodems, 
■waarvan de oevers door zaudduinen, door wäre meerduinen 
bedekt zijn, en niet zelden zijn zulke voormalige meren 
thans nog bestaande, of door den mensch reeds uitgeputte 
veenen. 
De wording van ons zanddiluvium moeten wij ons, geloof 
ik, op de volgende wijze voorstellen. Het is gevormd tijdens 
