( 187 ) 
alluvium dezelfde grouden bedoelt als ik onder dien van 
zanddiluvium heb aangegeven, blijkt duidelijk uit zijne 
kaart, waarop, hoewel eenigzins gebrekkig, mijn zan^dilu- 
vium, onder den naam van Aelteres Flussalluvium, van 
mijne kaarlen is overgenomen. 
Uit hei boven gezegde is het duidelijk, dat deze gron- 
den niet tot het alluvium behooren wauneer men aan dit 
woord in tegenoverstelling van diluvium, de beteekenis 
hecht van vonningen uit het jongste, het hedendaagsche, 
het iiog voortdurende tijdperk der geschiedenis van de 
aardoppervlakte. Ook ziju deze groudeii niet regtstreeks 
uit groote rivieren bezonken, geen Flussalluvium. De uit- 
veslrekte vlakten, welke daarmede, tot op eene groote diepte, 
bedekt zijn in Belgie, Nederland, Munsterlaiid en zelfs in 
Hannover aan den voet van het W esergebergte, omstreeks 
Quackenbrück en in Oldenburg, overal zonder dat daar- 
mede. eenige oude slroombeddiug hoegeuaamd in verband 
Staat, pleiten daariegen ten sterksten. Wanneer groote ri- 
vieren dit gevormd hadden, dan moesten er, ten blijke 
van het terugtrekken dier rivieren, zulke oeverbanken 
aan te wijzen zijn, als ik, bij voorbeeld, aan de Maas en 
den IJssel heb aangetroffen en beschreven in de Vemlagen en 
Mededeelingen der Koninklijke Akademie. Afd. Natunrh., Dl. 
X. blz. 285. Mogelijk is het dat er zulke oeverbanken in 
het zanddiluvium uitgegroefd zijn, aan de oevers van de 
Elbe de Aller en de \Veser, zooals wel, naar de ligging 
op de kaart van Dr. HUNäus, te vermoeden is, en dat 
juist dil hem op het dwaalspoor heeft gebragt. Die oever 
banken zijn echter een gewrocht van latere tijden, en heb- 
ben niets geineens met de oorspronkelijke wording van deze 
gronden in het diluviale tijdperk. 
Uit mijne voorstelling van die wording, vergeleken met 
die van Dr. HUNäus, moet men alzoo besluiten, dat het 
zanddiluvium geen Aelteres Flussalluvium zijn kan, maar 
