OVER 
ELEKTRISCHE SPANNING EN POTENTIAAL. 
DOOR 
B. VAN R B E S. 
Het is algeraeen bekend dat het woord spanning (ten- 
sion) in de leer der statische elektriciteit niet alleen bij 
verschillende schrijvers, maar ook somtijds bij denzelfden 
schrijver in verschillende beteekenissen gebruikt wordt, ter- 
wijl bij geen hunner eene algemeene methode aangegeven 
is, om de grootte dier spanning numerisch te bepalen. Als 
voorbeeld möge het algemeen verspreide Traiti dementaire 
de Physique van ganot dienen, waarvan in 1864< de elfde 
uitgaaf v^rscheen en dat de eer eener Duitsche, Engelsche 
en Hollandsche vertaling genoten heeft. Op p. 583 wordt 
de spanning aldus gedefinieerd: // L’effort que fait l’Hectri- 
// citd pour se d%ager des corps se nomme tension," en 
p. 584) hierbij gevoegd : ,/ Quelle que soit la forme d’un 
// corps Hectrise, l’analyse fait voir qu’en chaque point de 
1 / la surface la tension est proportionnelle au carre de l’^pais- 
// seur de la couche electrique.” Ganot maakt echter later 
van deze definitie niet het minste gebruik. Reeds twee 
bladzijden verder, waar hij van het verlies van elektriciteit 
in de lucht sprecht, wijkt bij er van af. Coulomb had ge- 
vonden *), dat dit verlies evenredig is aan de diglheid der 
*) M^in. de l’Acad. 1785, p, 618. Pour un meine etat de l’air, la 
erte de l’eJcctnciie cit toujoura proporiiouuelle a la densite electrique. 
