( 195 ) 
elektriciteit, welk woord bij hem hetzelfde beteekent als 
de door vele Fransche schrijvers en ook door ganot ge- 
bruikte uitdrukking: //epaisseur de la couche dlectrique.” 
Ganot forrauleert deze wet aldus : ,/ la ddperditiou daus 
// un temps tres court est proportionnelle k la tension.” 
Hier wordt dus spanniug als synouiem met digtheid ge- 
nomen, terwijl zij vroeger gezegd was evenredig te zijn 
aan het kwadraat der digtheid. 
In het overigens verdienstelijke werk van gavarret, 
Traitd de l’electricite, Paris 1857, vindt men, p. 38, eene 
andere definitie : // On appelle tension d’une portion de 
H la surface d’un corps electrise l’action attractive ou re- 
// pulsive que cette portion de surface exerce sur un corps 
// ^lectrise situ^ en dehors d’elle.” Hij laat echter dadelijk 
hierop volgen, dat deze werking evenredig is aan de dikte 
der elektrische laag op dat gedeelte der oppervlakte, en 
vervolgt nu : u Ges deux expressions temion üectrique et 
// dpaisaeur de la couche electrique representent donc deux 
// quantit^s exactement proportionnelles Nous nous en ser- 
// virons indistinctement pour caracteriser l’dtat electrique 
n de la surface entiere ou d’une partie d^terminee de la 
// surface d’un conducteur quelcoifque.” 
Het zal niet noodig zijn ineer voorbeelden aan te halen 
ten bewijze, dat het begrip van elektrische spanning in de 
leerboeken steeds zeer onbestemd gebleven is. Het kan 
daarorn ook niet bevreemden, dat vele schrijvers het ge- 
bruik van dat woord hebben afgekeurd. Eeeds biot waar- 
schuwde er tegen *). Later heeft riess er zieh bepaald te- 
gen verklaard en beweerd, dat het voldoende is, de hoe- 
veelheid en digtheid der elektriciteit te kennen, om alle 
elektrische werkingen en hare afhankelijkheid van elkander 
*) Traite d& Phyniqe, 1816. II. 356. 
