{ 197 ) 
punt de aanraldng ook plaats heeft, en zelfs nadat de 
draad van den geleider verwijderd is. 
Men verkrijgt dezelfde uitkomst, Indien men onderschei- 
den geleiders van verscbillende vormen met elkander* ver- 
bindl en nu den draad, die van den elektroskoop uitgaat, 
längs die geleiders voert. De afwijking der blaadjes blijft 
constant, hoe groot ook bet verscbil van digtbeid der elek- 
triciteit op verscbillende punten dier geleiders zijn möge. 
Zelfs wanneer de geleider, wiens elektrischen toestand 
men met den elektroskoop onderzoekt, onder den invloed 
van een geelektriseerd ligcbaara Staat, is de uitkomst de- 
zelfde. In de bekende proef, waarbij een lange cylinder 
op isolerenden voet tegenover een geelektriseerden bol ge- 
plaatst- vvordt, wijst bet onderzoek met een proefscbijfje de 
ongelijknamige elektriciteit op bet naar den bol gekeerde 
uiteinde des cylinders, de gelijknamige op bet afgevvende 
uiteinde aan. Daarentegen wijken de blaadjes des elektro- 
skoops evenveel en met de elektriciteit des bols uiteen, 
betzij de draad bet eene of bet andere uiteinde aanraakt. 
Uit deze proeven blijkt, dat door den op gemelde wijze 
aangewenden elektroskoop eene gebeel andere bijzonderbeid 
van den elektriscben toestand der oppervlakte eens gelei- 
ders aangeduid wordt, als door een proefscbijfje. Door dit 
laatste bepaalt men de digtbeid der elektriciteit op elke 
plaats waar bet aangelegd wordt. De vraag ontstaat dus, 
wat eigenlijk door den elektroskoop wordt gemeten. 
De wiskundige tbeorie der elektriciteit geeft op deze 
vraag een volledig antwoord. Zij berust gebeel op de invoe- 
ring eener functie, poientiaal genaarad, waarvan de defi- 
nitie zeer eenvoudig is. Zij M een willekeurig punt in eene 
ruimte, waarin zicb geelektriseerde ligebaraen bevinden. 
Men verdeele die ligebaraen, of indien zij geleiders zijn 
en de elektriciteit zicb dus op bunne oppervlakten bevindt, 
die oppervlakten in oneindig kleine elementen ds. Zij kds 
