( 198 ) 
de hoeveelheid elektriciteit in eenig element ds, zoodat k 
de elektrische digtheid is, positief of negatief te nemen 
naarmate de elektriciteit zelve positief of negatief is. 
Deel^ men dan elke elementaire hoeveelheid kds door den 
afstand r van M en ds, zoo is de algebraische som der quo- 
tienten de potentiaal der aanwezige elektriciteit in het punt 
M. , Zij is eene functie der coördinaten van M. Duidt men 
haar door V aan, zoo is; 
f kds 
/v ;•••■<') 
Tevens heeft men, als Q de geheele hoeveelheid aanwezige 
elektriciteit is, 
Beide integralen strekkeu zieh over al de geelektriseerde 
ligehamen uit. 
De vergelijkingen ( l ) en (2) leiden tot eene belangrijke 
gevolgtrekking ten aanzien van een op zieh zelf staanden 
(niet door andere ligehamen geinftuenceerdeu) geleider, waar- 
aan elektriciteit is medegedeeld. Want daar de verhoiiding, 
in welke de elektriciteit tusschen de eleinenten der opper- 
vlakte verdeeld wordt, alleen door den vorm des geleiders 
bepaald is en niet van Q afhangt, is het uit (2) duide- 
lijk, dat w'anneer Q toe- of afneemt, ook k in dezelfde 
reden verändert, hetgeen dus ook volgens ( 1 ) met V het 
geval zal zijn. Derhalve is de potentiaal der elektriciteit 
van een op zieh zelf staanden geleider steeds aan hare 
hoeveelheid en tevens aan hare digtheid in een bepaald 
punt evenredig. Deze evenredigheid bestaat niet meer, wan- 
neer men twee geleiders van versclnlleudeu vorm of grootte 
met elkander vergelijkt. 
De wiskundige theorie bewijst vorder, dat, hetzij een ge- 
