{ 199 ) 
leider al of niet door andere ligchamen geinfluenceerd wordt, 
er bij den evenwigtstoestand steeds eene zoodanige verdee- 
ling der elektriciteit over zijne oppervlakte plaats heeft, 
dal de potentiaal van al de aanwezige elektriciteit in elk 
punt des geleiders en dus ook aan zijne oppervlakte eene 
constante waarde verkrijgt. Deze en de vorige Stelling zijn 
ook toepasselijk op elk stelsel van onderling verbondene 
geleiders, daar zulk een stelsel steeds als een geleider van 
meer zamengestelden vorm beschouwd kan worden. Is de 
geleider tevens met den grond verbondeu, zoo is de poten- 
tiaal = 0. 
Hieruit volgt, dat wanneer men een elektroskoop door 
een metaaldraad met een geelektriseerden geleider verbindt, 
de potentiaal in den elektroskoop dezelfde waarde zal aan- 
nemen als in den geleider. Is de elektroskoop zoover van 
den geleider verwijderd, dat bij daardoor niet geinfluen- 
ceerd woidt, ZOO zal daartoe zooveel elektriciteit op den 
elektroskoop moeten overvloeijen, dat de potentiaal dier 
elektriciteit in den elektroskoop de gemelde waarde bereikt. 
De geringe influentie, door den verbindenden draad, diezeer 
dun kan genomen worden, op den elektroskoop uitgeoefend, 
wordt hier buiten rekening gelaten. 
Het blijkt nu duidelijk, waarora de plaats, waar de 
geleider door den draad wordt aangeraakt, geen invloed 
heeft op de aanwijzing des elektroskoops. Want dewijl de 
potentiaal over de geheele oppervlakte des geleiders con ■ 
slant is, zal, welk ook het aanrakingspunt zij, de elektros- 
koop in denzelfden toestand gebragt worden. 
Terwijl wij dus hierin de verklaring der vroeger ver- 
melde proeven vinden, is tevens het bewijs geleverd, dat 
de potentiaal aan de oppervlakte der geleiders eene voor 
meting vatbare grootheid is. Zij houdt daardoor op, een 
abslract wiskuudig begrip te zijn; zij komt onder het 
bereik der waarneming, en daarmede vervallen de zwarig- 
