( 214 ) 
lende wijze bewaarheid gevonden, maar door niets zoo zeer 
dan door de soorten van Lucaniden, welke die collectie 
bevatte. Daaronder toch k warnen eeuige nieuwe soorten 
voor, welke weinig .analogie hadden met de Javaansche en 
zeer groote met Lucanen uit Malacca en Ilindostan Van 
de twee merkwaardigsten daaronder heb ik de eene naar 
den ontdekker genaamd en onder den naam van Luca- 
nus Ludekingii beschreven in het Tijdschrift voor Ento- 
mologie. Omtrent de andere soort, die mede onbeschreven 
was, werd mij door den Oxfordschen Hoogleeraar westwood 
medegedeeld, dal zekere majoor sidney parry (die de rijk- 
ste verzameling van Lucaniden bezit) voornemens was deze 
soort, die hij uit Borneo ontvangen meende te hebben, onder 
den naam van Lacordairii te beschrijven. Ik behield dus 
dien naam bij de uitgave rnijner beschrijving. Beide soor- 
ten moeten tot het door hope voorgestelde Subgenus Odon- 
tolabis gebragt worden en behooren tot de zeer groote soor- 
ten met zwarten kop, borststuk en pooten en gele dekschil- 
den. Het eigenaardige kenmerk der eerstgenoemde soort is 
een enkelvoudige groote en vrij breede bijna verticaal naar 
beneden gerigte tand, gevolgd van een dubbeleü tand, die 
dezelfde rigtiug heeft aan de bovenkaken van het man- 
netje; terwijl het karakter der tweede soort gelegen is 
in eene luifelachtig opgerigte, geelgekleurde verheffing van 
den schedel, welke nog bij geene andere soort waargeno- 
men werd. 
• Ook onder de farailien der Buprestiden, der Curculioniden 
en Longicornia bevatte deze verzameling allermerkwaar- 
digste nieuwe soorten, waarvan sedert eenigen beschreven 
zijn. Onder de orde der Lepidoptera, welke zeer voldoende 
was vertegenwoordigd, niet alleen door groote en sterk ge- 
kleurde dagvlinders, maar ook door zeer eenvoudige en 
weinig tot de oogen sprekende nachtvlinders, muntte bij- 
zonder uit eene soort van Papilio aan welke ik wegens 
