( 228 ) 
Wanneer men deze kaartjes beziet en onderling vergc- 
lijkt, dan springt het in het oog, hoe de natuur sedert 
meer dan anderhalve eeuw werkzaam was den grooten boe- 
zem van den Zuid-Hollandschen Waard weder digt te 
makeu. 
Eindelijk werd de in 1421 door inbraak gevormde plas 
veranderd in eene delta vol eilanden met platen, met kil- 
len en stroompjes, die op zieh zelve onvermogend waren 
het af körnende water af te voeren. Door de afzuiging der 
killen werd de Beneden-Merwede verlamd en de scheep- 
vaart belemmerd. 
De verbetering daarvan meende men te moeten zoeken 
in eene beteugeling der killen en de sluiting van den Ouden 
Wiel door paalwerk, ten einde door een en ander het wa- 
ter meer op de Betieden-3Ierwede te brengen. 
Die afsluitiug vond echter tegenstand in Altena en te 
Gorinchem, doch het Hof van Holland handhaafde in 1581 
het verlof daartoe gegeven. Niettemin werd de uitvoering 
van het werk op gewelddadige wijze belet. 
Weinige jareu daarna kwam intusschen de digting der 
killen op nieuw ter spraak. De steden Dordrecht en Rot- 
terdam namelijk verzechten en verkregen in 1592 verlof, 
om de Bassekil te digten, onder voorwaarde dat, aau de 
westzijde van Stededijk, in de bestaande bekramming een 
gat zou gemaakt en opengehouden worden van 18 voet. 
Vermoedelijk is het deze opening, die later onder den 
naam van Pleunlauwer- en Helsloot bekend is. 
De digting van de Bassekil werd wel ondernomen, doch 
bleef niet bestaan, en alles bleef aanhangig tot in het be- 
gin van de 18® eeuw, namelijk tot in 1726, toen de zaak 
met ernst werd hervat; de beteugeling van den Ouden 
Wiel echter werd uitgesteld tot 1728. 
In 1730 stelden gravesande, wittichius en CRUQuros 
voor, dien Ouden Wiel en al de vordere openingen af te 
