( ^ ^ ) 
rn.m. Het geheele voorkomen van serville’s inannetje is 
krachtiger dan dat van het wijfje. 
Serville hecht aan de rigling van de oogen bijzonder 
veel waarde, als een verschilskenmerk met andere genera. 
Hij zegt, u Les Hymenopes, les Acanthrops, les Schizoce- 
phales et les Harpax, ont les yeux eleves en cone et termi- 
nis par wne epine, mais ils s’Mevent verticalement." [Ann. 
p. 25 suiv.) Dat de oogen van Toxodera volkornen in de 
dvvarsche rigting staan noeint hij une conformation saus 
exemple. Ik aarzel om aan deze rigting zdö veel gewigt 
te hechten, omdat in mijn voorwerp de oogen noch zdd 
horizontaal, of dwarsch staan, als hij het raannetje van ser- 
ville, noch verticaal, als hij Hymenopes, enz. Zij houden 
het niidden tusschen die twee rigtingen. Raadpleeg ik de 
afbeelding van Acanthops erosa (serv. PL 4 fig. 1.) en 
die van A. morluifolia (ib. PI. ß fig. 1.), d.an drukt de 
eerste de verticale rigting sterker uit, en nadert de laat- 
ste zeer tot inijne Toxodera Meermalen treedt genoemdc 
schrijver in geen ddtails van de inrigting van de slekel- 
dragende oogen; ik vind ze bok elders van geen der op- 
gegeven geslachten volledig beschreven. Wat Tojodera aan- 
gaat, elk oog heeft een breede basis, die zoo met den kop 
verbonden is, dat ik als waarschijnlijk durf stellen, dat de 
rigting der oogen veranderd kan worden. Deze verrnoedelijke 
beweging wordt bovenwaarts beperkt doordien het voorhoofd 
eenigzins verhreed is, zoodat de stand niet geheel en al 
verticaal kan worden. Het grondstuk is glad, dan volgt 
het raiddelste en grootste gedeelte, waarop een groot aan- 
tal van zeer kleine facetten zigtbaar zijn en wel aan alle 
kanten. Dit deel loopt conisch toe en wordt op den ge- 
knotten top gekroond met een spitsen stekel die glad is. 
Alleen het middelste gedeelte is dus het eigenlijk gezegde 
oog. Het zal zeer belangrijk zijn deze en andere stekeldra- 
gende oogen anatomisch te onderzoekeu. 
