( 243 ) 
De voorborst is voorzeker een allerbelangrijkst ligchaains- 
(leel voor de karakteristiek ; de naam van bet genas is er 
aan ontleend. Zij is bij serville korter, dan de vleugels, 
in mijn voorwerp is bet verschil zeer gering. De boog, 
dien zij, achter de inplanting van de voorpooten, vormt, is 
bij mij ZOO veel flaauwer, dan in flg. b. van serville, dat 
ik er niet aan gedacht zou hebben, hein in eene beschrijving 
op te nemen, veelmin om het dier daarom Toxodera te 
noemen. Öf de wijfjes bezitten het bedoelde karakter in 
zeer geringe mate, 6f er is individueel verschil, df de krom- 
ining is door het droogen vergroot ; er heerscht hier nog 
onzekerheid. Zoo als bij andere Mantides is het kleinere 
gedeelte van de voorborst, vöör de inplanting van het 
eerste paar pooten, op den rüg door een dwarsche lijn van 
het achterste gescheiden, zoo als serville ook aanduidt, 
flg. h. Ilij geeft ons echter geene voorstelling van het verband 
dezer deelen. De rugvlakte van de voorborst vormt een wel- 
begrensde dakvormige, gebogen schub. Het kortste deel is 
aan den voorrand vrij en een weinig opgewipt, waaronder een 
naakte, körte, zoogenaainde hals schuilt. Het längste deel is 
eveneens, doch aan den achterrand vrij en bedekt de zachte 
deelen van de articulatie met de midden borst. De zoo even 
bedoelde achterste grens van de voorborst draagt in de lengte- 
as een vrij aanzienlijken, vliezigen, kleurloozen tand of haak. 
Sonrtgelijke doch kleinere en bruine tand, met twee punten, 
Staat 1 1 m.m. meer voorwaarts : dan volgt nog een, die weer 
wat grooter is, 9 m.m. voor de middelste. Overigens is de 
geheele vlakte met korrelige verhevenhedeu bezaaid en de 
rand tijn getand. Serville schijnt deze tanden niet te heb- 
ben waargenotnen : hij zegt ; La partie anguleuse du protho- 
rax portant en dessus, surlout anttjrieur erneut, des petits 
tuhercules ou dentelures epineuses. De kop kan veel meer 
naar beneden dan naar boven worden bewogen, doordien 
de buikvlakte korter is dan het rugvlak. Het buikvlak 
