( 2.)0 ) 
Uit, de opgegeven afmetingeii blijkt, dat deze sehedel? 
laugwerpig, smal en vrij hoog zijn. Het voorhüofdsbeen is 
tamelijk lang, en de zamenkomst van den kroonnaad en 
den pijlnaad ligt in vijf schedels loodregt boven den voor- 
rand van het groote achterhoofdsgat, bij twee schedels ech- 
ter daarvoör. Bij alle is de pijlnaad langer dan het voor- 
houfdsbeen. Zulks is ook bij Germaansche schedels gewoonlijk 
het geval, hoezeer er echter gevonden worden, bij welke 
de lengte van het voorhoofdsbeen die der vvandbeenderen 
overtreft, hetgeen, volgens mijne vroegere onderzoekingen, 
bij Slavoniscbe en Tschadische schedels daarentegen als re- 
gel schijnt te moeten worden aangemerkt 
Het achterhoofdsbeen heeft een middelmatige lengte. Bij 
eenen schedel *) is het echter zeer lang, namelijk van de 
punt van den lambdanaad tot aan den achterrand van het 
forarnen 7nagnum 0,129; maar bij dezen schedel wordt het 
bovenstnk van de squama occipitis door een symmetrisch 
geplaatst, rmtvormig wormiaansch been gevormd, een os 
hiterparietale, dat zieh van onderen tot digt bij de linea nu- 
chae iuperior uitstrekt. 
Het groote achterhoofdsgat is bij de ineeste schedels lang- 
werpig t)j lengte staat tot de breedte omtrent als 6 : 7. 
Het voorhoofdsbeen is gelijkmatig gewelfd, het meest 
uitpuilend in het midden en zacht ter zijde glooijend, zon- 
der duidelijk ontwikkelde tubera fron^alia ; äe glahella 
bij de ineeste schedels sterk uit. De wandbeenknobbels lig- 
gen naar achteren ; de halfcirkelvormige lijn voor de slaap- 
spier klirat hoog naar het bovenste gedeelte van den schedel 
op. Een forarnen parietale komt slechts bij eenen schedel 
*) Dien van Taraloni, uit de Verzameling van vkolik, 2G3. 
t) Bij eenen schedel (dien van Kateboa, in vroliks Verzaineling, 
261) is het groote achterhoofdsgat ongewoon kort (0,031 lang) en naar 
aclitercn betrekkelijk breed (0,028). 
