( 252 ) 
De onderkaak is iiiet hoog, maar grof eu slerk; zij 
heefl eenen dikken onderrand, en vertoont aan de biunen- 
vlakte eene sterke groef voor den musculus mylohyoideus. 
De takkeu der onderkaak zijn breed, eu toonen aan de 
buitenvlakte gevvoonlijk sterke sporen van de aanhechting 
van den musculus masseter. 
De landen zijn gezond, en ik zag geen enkeleii tand, 
die sporen van caries aaubood. De snijtanden in de boven- 
kaak staan niet ordelijk naast elkander geschaard, maar 
min of meer onregelmatig, naar achteren of naar voren 
verdrongen, terwijl de twee hoektanden, op geringen afstand 
van elkander geplaatst, slechts weinig ruimte voor de snij- 
tauden overlieten. 
Behalve de zeven mannelijke schedels zijn er nog twee 
van vrouwen afkomstig, die wij hebben kunneu onderzoe- 
ken * *). Geslachtsverschil bieden deze schedels naauwelijks 
aan. De omvang van deze schedels is geringer dan gemid- 
deld bij de mannelijke schedels t). De lengte van den 
eenen schedel bedraagt 0,181, van den anderen 0,1S2. 
Dit verschilt weinig van de gemiddelde afmeting bij de 
mannelijke schedels. De breedte van den schedel bedraagt 
bij den eenen 0,123, bij den anderen 0,126, hetgeen, wan- 
neer wij deze maat met de gemiddelde maat der maune- 
lijke schedels vergelijken, daarmede geen noemenswaardig 
verschil oplevert. 
scheiden. Deze naad bevond zieh een weinig vöör den voorrand der 
gewrichtsholte voor het hoofd der onderkaak. 
*) Een daarvan bevond zieh eerst in de Verzameling van den Hoog- 
leeraar VROI.IK en is thans met den anderen, die reeds van den be- 
ginne naar het Museum, anatomicum derLeidsche Hoogeschool gekomen 
was, in dat Museum geplaatst. 
t) Ey den eenen 0,505, bij den anderen 0,514; het laatste blijft nog 
beneden het gemiddelde der zeven mannelijke schedels, namelijk 0,515. 
