( 265 ) 
bijna in vergetelheid geraakt, dat de afBniteit (verbindings- 
kracht) niet door de atomiciteit gemeten wordt. 
Het komt mij voor, dat men niet alleen een onderscheid 
moet maken lusschen atomiciteit en affiniteit, iets wat 
trouwens nooit bepaald ontkend is, maar ook dat men de 
atomiciteit en affiniteit raet elkaar in verband behoort te 
breiigen. De eerste alleen kan geen gesloten geheel eener 
theorie vormen ; zij geeft alleen acht op verbindingshoe- 
veelheden, niet op verbindingskracht. 
Daar het van belang is, dat men het eens zij omtrent 
de juiste beteekenis der woorden, herinner ik nog eens, 
wat men uaar mijne meening door de woorden atomiciteit 
en affiniteit te verstaan heeft. 
De atomiciteit heeft betrekking op de hoeveelheid der 
stoffen, die zieh mel elkaar verbinden; zij wordt uitgedrukt 
in atomen eener stof, welker verbindingswaarde de kleinste 
is en als ^enheid wordt aangenomen; de atomiciteit duidt 
dus aan, hoeveel atomen dier (tot gemeenschappelijke maat 
genomen) monatomische stoffen zieh met een atoom der 
gegevene verbinden. 
De affiniteit daarentegen duidt niet de hoeveelheid eener 
stof aan, waarmede eene gegevene zieh verbindt, maar de 
kracht, die ze te zamen vereenigt. 
De duidelijkheid zou er zeker bij winnen, zoo men in 
plaats van atomiciteit sprak van atoomwaarde en in plaats 
van affiniteit van verbindingskracht. 
Ten opzigte onzer kennis omtrent atomiciteit en affini- 
teit heerscht een in het oog loopend verschil. Terwijl 
men in staat is geweest de atomiciteit der elementen en 
der zamengestelde radicalen te meten en dus in getallen 
uit te drukken, is men in de kennis der affiniteit niet 
verder gekomen, dan dat men weet, dat ze verschilt naar 
gelang van den aard der enkelvoudige of zamengestelde 
radicalen, die met elkaar in verbinding treden, en dat ze 
