( 267 ) 
waarheid waren, dan nog zou de atomiciteit slechts voor 
die bepaalde radicalen tot maatstaf der afßniteit kunnen 
strekken, en niet voor verbindingen gevormd uit een der 
beide radicalen met een derde radicaal, want de ondervin- 
ding leert, dat de affiniteit van een radicaal ten opzigte 
van twee andere, die dezelfde atomiciteit bezitten, niet de- 
zelfde is. Atomiciteit en affiniteit zijn dus niet aan elkaar 
evenredig. 
Al neemt men bij de atomiciteit aan, dat zij voor een 
en hetzelfde radicaal verschillen kan in de verscliillende 
verbindingen die bet aangaat, toch wordt zij in elk geval 
door een bepaald cijfer uitgedrukt. Geheei anders is bet 
met de affiniteit gelegen, daar de grootte van deze in de 
verschillende verbindingen nog niet numeriek is vastge- 
steld. Er is dus een belangrijk onderscheid in de betee- 
kenis van bet woord // veranderlijk,” naar gelang men bet 
bezigt ten opzigte van de atomiciteit of van de affiniteit. 
De atomiciteit, die wij op den voet kunnen volgen en in 
cijfers uitdrukken, wisselt met sprongen af ten opzigte van 
een en hetzelfde radicaal, dat zieh met bet gegevene ver- 
bindt. ln * boofdzaaak is zij afhankelijk van dit laatste 
zelf, en nagenoeg onafhankelijk van bet monatomische, / 
dat toetreedt. De affiniteit daarentegen wisselt in grootte 
naar ons nog onbekende wetten af; zij is wel afhankelijk 
van bet radicaal zelf, maar evenzeer van den aard van 
bet andere radicaal, of de ondersebeiden andere radicalen 
die er zieh mede verbinden, en verder van bet verscbil 
der omstandigheden onder welke de verbinding df tot 
stand komt df, gevormd zijnde, wordt geplaatst. 
In de verbindingen H.H., H.Cl., H.Br., H.I., is tel- 
kens ddn atoom waterstof met een ander atoom van dezelfde 
atomiciteit verbunden; de atomiciteit van de waterstof is 
dus overal dezelfde. De affiniteit echter, door welke deze 
verbindingen tot stand körnen, is bij alle zeer verschillend. 
