( 274 . ) 
2 o. Verzadigdj in zooverre een radicaal zieh in verbinding 
bevindt met het maximum van monatomisebe atomen, 
hetzij deze df alle van denzelfden aard zijn, df wel uit 
verschillende radicalen bestaan. 
3 °. Verzadigd, in zoo verre de stof onvatbaar is oin zieh 
nogmaals hetzij met radiealen of met andere in den 
zin der tweede beteekenis verzadigde stoffen te ver- 
binden. 
Indien men aanneemt, dat volgens de tweede dezer op- 
vattingen zulke stoffen als bijv. Au CI; 'SCl^ ; PtCl^; 
P CI3 ; -Sn CI 2; enz. niet verzadigd genoerad moeten wor- 
den, omdat zij elk onder opname van een molecule (twee 
atomen) ehloor hoogere verbindingen geven, dan raoet men 
evenzeer de daaruit ontstane stoffen; AuClg; -S-Cl^ ; PtCl^ ; 
PClg! -S-n CI4 enz. als niet verzadigd beschouwen, want 
00k deze kunnen een of meer moleculen van eene uit 
monatomische atomen bestaande stof opnemen om te wor- 
den tot de hoogere verbindingen bijv.: Na CI, AuCljj 
2 KCl, Pt CI 4 ; 2 KCl, SnCl^ enz., of zij kunnen zieh 
althans verbinden met moleculen, die, volgens de tweede 
der bovenstaande opvattingen, even als zij zelve, verzadigd 
zouden heeten; bijv. -Sn CI 4, 2 SCI 4; Sb CI 3, PCL. 
Het aangehaalde möge voldoende zijn om te doen zien, 
dat de uitdrukking verzadigde verbinding, zooals ik boven 
aanmerkte, niet gelukkig gekozen is. Men kan er lang 
over twisten zonder het eens te worden. Zou het niet het 
doelmatigst zijn, het woord uitsluitend te blijven toepas- 
sen op die verbindingen, in welke een radicaal met het 
maximum atomen van een gegeven monatomisch radicaal 
voorkomt? De mogelijkheid bestaat dan, dat het eerste 
radicaal ten opzigte van twee verschillende monatomische 
een verschil in verzadiging vertoont, dat het bijv. eene 
