( 291 ) 
Pbosjjhorus is drie- of vijf-atomisch, lodium of drie- 
atomisch, even als goud en thallium. Om van de talrijke 
voorbeelden van organische radicalen niet te ge vagen. 
Op gelijke wijze kunnen de radicalen, die ergens inet 
de verbindingsvvaarde twee deel eener stof uitinaken, nimmer 
eene andere waarde verkrijgen daii die van een even getal. 
Zwavel komt twee-atomisch en vier-atomisch, misschien ook 
zes-atomisch voor; ijzer en chroom met de waarden twee 
en vierj zoo ook tin en lood en platina, om van een tal 
van andere voorbeelden te zwijgeu. Onder de vele orga- 
nische radicalen, die aan de wet voldoen, zij bet genoeg 
bet acetyleen en bet benzol aan te balen. 
Bij de verspringiug der atomiciteit van een radicaal zijn 
twee gevallen denkbaar, die wel van elkander onderschei- 
den dienen te worden. Vooreerst toch kan bet zijn, dat 
bet gegeven radicaal de beide monatomische atomen, die 
bij verbooging toetredeu, als afzonderlijke atomen opneemt, 
terwijl deze op bet oogenblik dier toetreding uit hunne 
onderlinge verbinding los worden. In dit geval heeft er 
eigenlijk gezegde verbooging van atomiciteit plaats. Daarbij 
blijft dan nog de vraag onaangeroerd, of de toetredende 
atomen beide met gelijke kracht gebonden worden, en al 
of niet met dezdfde kracht, waarmede soms reeds aanwe- 
zige atomen aan bet polyatomiscb radicaal gebonden waren. 
Even goed is bet ten tweede mogelijk, dat de beide ato- 
raen als molecule worden opgenomen en dus met eene schei- 
kundige kracht, die geringer moet zijn dan in bet eerste 
geval, omdat nu een deel hunner affiniteit tot onderlinge 
aaueenvoeging als molecule verbruikt is. 
Mögt de ondervinding leeren, dat bet laatste geval dat- 
gene is wat zieh steeds voordoet, dan zou juist daarin de 
oorzaak gelegen zijn van de verspringing der atomiciteit 
met een even getal. 
Het komt mij niet onwaarschijnlijk voor, dat alleen de 
