( 355 ) 
verdweeii de iievelmassa niet onmiddellijk, maar bleef zij 
zieh nagenoeg op dezelfde plaats boven (j Leonis vertoo- 
iien. In allerijl rigtte ik den boven genoeinäen koineteu- 
zoeker op haar, en toen zag ik daarin het vreemde ver- 
schijnsel, dat zoo getrouw mogelijk is voorgesteld door fi- 
guur a. Het bestoud hoofdzakelijk uit twee, in gelijke 
rigting zieh uitstrekkende, en nagenoeg eveji breede tak- 
ken, die door zigzagvormige randen scherp begrensd en 
inet donkere vlekken bezaaid waren. Aau het eene eiude 
liepen deze takken uit in een korrelig lichter gekleurd 
hoofd, terwijl zij aan het andere einde zacht ineehvjoei- 
den. De ruimte, die tusscheh de twee takken 9 pen bleef, 
was even breed en vertoonde gelijke donkere vlekken, als 
de takken zelve. De steeds zwakker werdende ineenvloei- 
jing der takken, in haar beloop, met den kometenzoeker 
volgende, zag ik aan het spits toeloopende uiteiude van 
’l geheele verschijnsel eene zwarte stip, die zieh in eene 
regte lijn voortbewoog. Om mij te overtuigen, of de ge- 
heele inassa in deze beweging deelde, keerde ik terug tot 
de takken en bevond, dat werkelijk alles zieh in dezelfde 
rigting van het Zuiden naar het Noorden langzaam en 
zonder schokken verplaatste. Ter bepaling van de afmetin- 
gen van het verschijnsel, bediende ik mij van den diame- 
ter van het veld des kometenzoekers aK maatstaf. Daar- 
mede bevond ik de lengte van het geheele verschijnsel, van 
het hoofd tot aan de donkere s.tip, gelijk aan ruim 3 gra- 
den. Van het iioofd tot aan de ineenvloeijing der beide 
takken was de lengte 2 gradeu. De breedte van elk der 
beide takken vond ik, naar schatting, gelijk aan ruiin 10 
boogminuten. De lichtsterkte der beide takken, die eerst 
bij hunne ineenvloeijing begon te verzwakken, was niet 
zeer groot ; ik kon haar niet vergelijken bij die van eenig 
hemellicht, om het verschil in kleur. Deze was bij de tak- 
ken vuil aschgraauw. Bij ’t eerste gezigt riepen zij mij de 
zoogenaamde slangen van Pharao of chemische slangen voor 
