17 
cenii blaszkami zajęte. Ustępy między rurkami pełne, pro- 
mienisto na powierzchni rowkowane. 
Znamy tylko dwa następujące kopalne gatunki, które 
gabinet w dość pięknych exemplarzach posiada. 
1. Multanki otwarte. Sarcinula perforała. z Lubelskiego. 
2. Multanki pełne. Sarcinula organum, z Lubelskiego. 
Koilwiy XV. (17.) OIUiANKI. TUBIPORA. 
CBiipbjibiiiiKii. Tubipore. Orgelforatt. 
Zgliscze bryłowate, do mieysca przyrosłe, z rurek sczu- 
płych, gładkich, (z sobą zapośrednictwem rzadkich poprze- 
cznych blaszek połączonych) złożone, u jstniejących między 
żywemi koralowo czerwone; u kopalnych szare lub rude. 
Blaszki między rurkami u żyjących drobno ziarnkowane; u 
kopalnych promienisto rowkowane. 
Znaydujące się w gabinecie stanowią dwa oddziały: 
A. Zgliscza z jstniejących przy życiu. 
Autorowie wzmiankują tylko o jednym gatunku; lecz 
w tuteyszym gabinecie znaydujące się przepyszne exempla- 
rze okazując uderzające różnice, zniewalają mię do dania tu 
opisu dwóch gatunków. 
■* 1. Organki rzadkie. Tubipora musica. Auc. z O. wschód. Indyysk. 
Ciemno koralowo czerwone, ma blaszki poprzeczne mię- 
dzy rurkami w odległości od trzech do sześciu liniy, 
nieregularnie rozstawione. 
2. Organki gęste. Tubipora densa. (n.) z M. Czerwonego. 
Jasno koralowo czerwone, ma rurki znacznie sczupley- 
sze, a blaszki poprzeczne ledwie na jednę liniją od sie- 
bie odległe i symetrycznie po sobie następujące. 
B. Zgliszcza zaginionych kopalne. 
3. Organki rude. Tubipora Yilnensis. (n.) 
Ochrowato rudo czerwone czyli rdzawe, ma blaszki po- 
przeczne między rurkami promienisto rowkowane, 
