( 5 ) 
dat de verontreiniging, die bij de aanvankelijk gedane bepa- 
lingen de densiteit van mijne diaethylamine had verhoogd. 
niets anders kon geweest zijn, dan een weinig water. 
De door laug staan op kali gedroogde vloeistof werd nu 
weder aan gefractioneerde distillatie blootgesteld ; bet groot- 
ste deel van het vocht ging nu bij een barometerstand van 
789 mm over tusscken 55°.3 en 55°. 6. Dit vocbt diende tot 
het uitvoeren van de later te vermelden 3 e reeks van den- 
siteitsbepalingen. 
Eerst later, toen ik meer en ineer de ervaring had opge- 
daan, dat diaethylamine zeer hygroscopisch is, heb ik dit 
produet nog eens langzaam en in een waterbad van 55° C. 
gerectificeerd over eene groote lioeveelheid versch gesmolten 
natron, dat voor een deel buiten de vloeistof uitstak. Met 
het 7 / a eerst overgekomen deel van dit praeparaat zijn de 
bepalingen der 4 e reeks verricht. 
De 5 e en 6 e reeks, die meer bepaald als controle van 
de 4 e reeks werden ondernomen, zijn met lietzelfde vocht 
uitgevoerd. 
Ten aanzieu van het kookpunt van zuivere diaethylamine 
meen ik de opmerking te moeten maken, dat Hofma> t n dit 
zonder twijfel iets te hoog heeft aangegeven (57°. 7 C.). Zijn 
praparaat is waarscliijnlijk watei'houdend geweest. 
Ik bepaalde het kookpunt verscheidene malen bij versch 
gedroogde diaethylamine met behulp van een thermometer 
van Alverg>*iat met even beneden 50° C. liggend kwikre- 
servoii', zoodat de geheele kwikkolom in de damp der vloei- 
stof was gedompeld. Na correctie voor de fouten van den 
thermometer vond ik zoodoende voor het kookpunt bij 759 mui> 
barometerstand 55°. 5 C. 
Zooais boven reeds is vermeld, heb ik ter bepaling van 
de densiteit bij versehillende temperaturen gebruik gemaakt 
van een zoogenaamd Gay-Lussac'scIi fleschje. Dit kleine toe- 
stelletje bestond uit een nagenoeg cilindervormig, van onder 
eenigzins rond toeloopend vat, van ongeveer 10 C.C. inhoud, 
van boven eindigende in eene nauwe buis van ongeveer 2 
