( 37 ) 
Uit diezelfde afdeeling der Dibranchiaten werden verder 
ook nog Rossia, Sepiola en Loligo onderzoclit en de 
Heer Vigelius is uit die onderzoekingen tot het besluit ge- 
komen, dal bij alle Dibranchiaten Decapoden het als Pan- 
creas bekende klierachtige weefsel zieh in meerdere of mindere 
mate in de gedaante van duidelyk zelfstandige klierachtige 
Organen vertoont. 
Dan gaat de Schrijver over tot de behandeling der tweede 
afdeeling der Dibranchiaten : de Octopoden. Hier treedt ons 
het pancreas niet meer als een eigen klieraclitig orgaan tegen, 
maar het vormt bij deze afdeeling een in bouw gewijzigd 
gedeelte van de lever zelve. Het nauwkeurigst werd het ge- 
slacht Eledone onderzocht en bij de Octopoden, evenals 
bij de Decapoden, kwam Schrijver tot de overtuiging dat de 
kliercellen bij hare secretie te gronde gaan. , 
In het feit, dat bij de Octopoden het pancreas een veel 
minder hoogen trap van ontwikkeling vertoont dan bij de 
Decapoden, ziet de Schrijver een nieuw bewijs, dat werkelijk 
de Dibranchiaten Decapoden — zooals reeds door andere waar- 
nemers längs andere wegen is aangetoond — een hoogeren 
trap van ontwikkeling vertoonen dan de Dibranchiaten Oc- 
topoden. 
Ten slotte zij nog vermeld, dat in het zuivere uitschei- 
dings-product der lever geen spoor van galstoffen is aan te 
toonen, wel daarentegen — en het duidelijkst bij Octopus — 
twee Enzyme, waarvan het eene in eene zure, het andere in 
eene alkalische oplossing in Staat is, fibrine te verteren. 
Een zeven-en-twintigtal, meerendeeis keurig uitgevoerde, 
teekeningen luisteren deze verhandeling op. 
De ondergeteekenden aarzelen dan ook niet om voor de 
opnem ng dezer verhandeling in de werken der Akademie te 
adviseeren. 
Leiden en Utrecht , 
Juni 1881. 
De Commissie voornoemd : 
C. K. HOFEMANN, 
Tu. W. ENGELMANN 
