( 103 ) 
j-*+ 1 : (f -f 1) h Ai-\ 1 -j-n-f 1)« //,_«_ i 
x* : f b Ji + (m -f- 1 + v) a Ai— n 
x*— 1 : (« -f- 1 -}- « — l)a Ai - n+ 1 
x*~ s : (>n + 1 -I- « — 2) a Ai -n +2 
x 1 : (>n + 1 + 1) o Ai - 1 
/} +P 
r Q : (m -f 1 ) a Ai — 
Zal dus aan (12) voldaan worden, dan moeten al deze 
i 4- n -(- 1 coeffieienten afzonderlijk nul zijn Daar nu on- 
dersteld is dat a en i van nul versckillende konstanten zijn, 
zoo is een eerste vereisckte dat t -I- i = 0. Is liieraan vol- 
daan, kan kan geene der grootkeden f -f- i — 1, t -f- > — 2, . . t 
nul zijn. Dit in liet oog houdende rnoet verder 
-■/ 1 == -^2 == • • = *■!« — l ' 0 
A„ + l = A n+ i = . . = A2n-\ = 0 
A-2n + l = A2n+ 2 = • • = A Sn -\ = 0 
Daar nu Ai niet mag verdwijnen, en dus geen der even 
aangekaalde coeffieienten A mag wezen, volgt kieruit dat 
i — r n 
moet zijn; kiermede is dus ket gestelde kewezen. 
Neemt men nu aan dat de exponenten m, n en p zooda- 
nig zijn, dat f -f- r n = 0, waarin r eene der waarden 0, 1, 2, . . 
kezit, zoo kan steeds en op geene andere wijze, aan (12) 
voldaan worden dan door een polynomium 
a* 4- A x a:«'- 1 + Ai = x rn + A n x^-\)n . . j rn 
waarin de coeffieienten bepaald worden door de volgende ver- 
gelijkingen : 
1 f + * — n b n 
A n m \ i a m + 1 + r « « 
