( 130 ) 
a n den hoek tusschen de w de schoor en den links daarvan 
geplaatsten stijl ; 
/>„ de lengte van den « den stijl ; 
31, , liet mornent der uitwendige krachten links van het 
knooppunt n, ten opzigte van dit punt ; 
G n de belasting in het knooppunt ». 
Als oorsprong van teilen is het linker steunpunt aange- 
nomen. 
Uit die formules blijkt, dat bij eene gelijkmatige belasting 
en eene parabolische buiging van den bovenrand, wanneer 
de lengte van den eindstijl nul is, de horizontaal ontbondene 
van de spanningen in de vakken van den bovenrand con- 
stant en de borizontaal ontbondene van de spanningen in de 
schoren nul is. 
Is de bovenrand regt, dan nemen de spanningen in de 
randvakken toe als de ordinaten eener parabool en de bo- 
rizontaal ontbondenen der spanningen in de diagonalen ne- 
men af als de ordinaten eener regte lijn. 
Voor daartusschen gelegen regelmatige, symetriscbe vor- 
men nemen de borizontaal ontbondenen der spanningen in 
de randvakken van bet einde naar het midden toe en in de 
schoren af, volgens eene wet, afhankelijk van den balkvorm. 
Wordt de balk aan een einde ontlast, dan nemen nog wel 
de horizontaal ontbondenen der spanningen in de randvak- 
ken van de uiteinden naar eenig punt van den balk toe, en 
die der spanningen in de schoren naar hetzelfde punt af, 
maar het maximum voor de eerste en bet nulpunt voor de 
andere liggen niet meer in bet midden van den balk. 
Voorbij bet nulpunt verändert de spanning in de schoor 
van teeken. Wil men alleen getrokken schoren in de con- 
structie toelaten, dan zet men ze, met den top naar buiten, 
zoö ver voort als de spanningsgetallen hun teeken bebouden, 
zoodat in bet midden altijd eenige gekruiste schoren voor- 
komen. 
Ter berekening van de spanningsgetallen voor den balk 
van de tweede orde levert de figuur de volgende formules, 
waarin u K de afstand tusschen de knooppunten n — 1 en n 
