( 133 ) 
De spanning .«„,+1 sin « m +i laat zieh niet uit de fornmle ( 2 ") 
berekenen, doch, daar de spanning in het laatste vak van den 
bovenrand. wanneer slechts schoren in eene rigting voorhan- 
den zijn, nul wezen moet, is c OT -f-i sin — ^' n « sin u — 0 . 
Alleen wanneer de bovenrand regt is, voldoet de hieruit af- 
geleide waarde van C\ aan de voor Di -f- Ci gevonden 
voorwaarde. 
De gebruikelijke onderstelling is dus niet juist, de met 
behulp daarvan berekende waarden voor s zijn om de andere 
te groot en te klein, en koewel nu liierdoor, met de gewone 
zekerheids-coefficienten, wel geen gevaar voor de constructie 
te dachten is, schijnt het toch verkieselijk eene hypothese 
tot grondslag te nemen, die althans de waarschijnlijkheid 
oplevert, dat de werkelijke spanningen de berekende niet 
overtreffen. 
Is weder de bovenrand van den balk parabolisch gebogen, 
en de lengte van den eindstijl nul, dan vervallen de schoren 
?! en .? 2 en wordt voor eene gelijkmatige totaalbelasting 
M„ M„_ 1 
— = 0 , alzoo uit ( 2 a ) s n ^1 sin «„4-1 = 0 , ter- 
«»+1 K 
wyl sin p± — — 
is. 
Is daarentegen de bovenrand 
regt, dan wordt : 
.v n+ l sin u 
— < n sin u 
en daar de verschillen M n — J/„_ 1 afnemen als de ordinaten 
eener regte lijn. nemen dus 00k de sommen -f- } sin u 
in dezelfde verhouding af. De waarde s„ + ; sin u blijft posi- 
tief zoolang M n M„— i en M n — M n _\ 
h_ 
2 
s n sin u is. 
M n neemt van de uiteinden naar het midden toe en M n — M n _ 1 
is dus tot het midden positief, daar voorbij negatief. 
Hetzelfde heeft plaats wanneer men eenige punten bij het 
linkersteunpunt ontlast ; slechts verplaatst zieh het punt 
waar M n maximum wordt, naar de regterhand, doch tot dat 
