( 147 ) 
afkomstige) magnetische kracht volgens de richting n , dan 
kan men voor (1) schrijveu: 
Wanneer men in het magnetische veld, bij den stroom in s 
behoorende, door alle punten eener gesloten lijn krachtlijnen 
trekt, zal het buisvormige oppervlak, waarop deze liggen, 
de eigenschap bezitten, dat over alle doorsneden ervan de 
integraal J F„ dS dezelfde waarde heeft. Men kan de ruimte 
verdeeleu in een groot aantal buizen van dezen aard, zoodat 
voor elke doorsnede daarvan de integraal de waarde 1 heeft. 
Blijkens (3) is dan P het met het tegengestelde teeken ge- 
nomen aantal dergelijke krachtbuizen , van s 1 afkomstig, die 
door S gaan, of door s omvat worden. Bij het opmaken 
van dat aantal moet men de krachtbuizen als positief of 
negatief in rekening brengen, al naarmate zij (in de rich- 
ting der magnetische kracht genomen) naar de positieve of 
naar de negatieve zijde van <S gaan. 
Uit het gezegde volgt nu verder, dat bij elke verschui- 
ving of wenteling van den stroomgeleider s de arbeid der 
daarop werkende electrodynamische krachten gelijk is aan het 
aantal krachtbuizen, die s bij zijne beweging doorsnijdt. Men 
vindt dit aantal als de algebraische som van het aantal 
krachtbuizen, door de verschillende elementen van s door- 
sneden. Wordt daarbij een element A B (in de richting van 
A naar B door den stroom doorloopen) naar A' B' verplaatst, 
dan moet het aantal der daardoor doorsneden krachtbuizen 
als positief of negatief in rekening gebracht worden, al 
naarmate de magnetische kracht de richting heeft, beant- 
woordende aan de draaiing B A A' B ' , of de tegenge- 
stelde. 
§ 4. De eerste stap bij verdere ontleding der electro- 
dynamische werking moet nu zijn, een der beide stroomen, 
b. v. s , in elementen te verdeelen en de krachten te zoeken, 
die zulk een element van den stroom in s ondervindt. Om 
( 3 ) 
io* 
