( 150 ) 
door een stroom doorloopen wordt. Gemakkelijk vindt men 
dan voor de kracht, daarop in de rickting der #-as werkende 
bk' z 
d x 
dx dy. 
Aan den anderen kant is die werking door het in § 3 
gezegde volkomen bekend. Geeft men aan den rechtkoek 
eene oneindig kleine versckuiving t in de rickting der #-as, 
dan is de arbeid der electrodynamische krackten 
bK s 
d x 
dx dy. 
Dus moet 
bk’, _ bKz 
d x d x 
zijn. Op dezelfde wijze toont men aan, dat 
d k' t _ d Kz 
d y by 
is, zoodat — K z slechts eene functie van z zijn kan. 
Neemt men echter in aanmerking, dat voor x of y — oo alle 
magnetische en electrodynamische werking moet verdwijnen, 
dan blijkt het, dat overal k' z — K z = 0 moet zijn. Even- 
eens wordt k' x = K r en k' y — K y . 
Hiermede is bewezen, dat men in de Stelling der vorige § 
onder q de magnetische kracht heeft te verstaan. 
§ 7. De vraag is nu alleen nog, of op ds, behalve de 
door deze stelling bepaalde kracht nog een koppel van den 
in § 4 genoemden aard kan werken. Om dit te beantwoor- 
den merken wij op, dat ook bij eene wenteling van den 
rechthoek der vorige § de gevonden krachten een arbeid ver- 
richten, gelijk aan het aantal doorsneden kracktbuizen, dus 
gelijk aan de waarde, die de waarneming voor den electro- 
dynamischen arbeid oplevert. De koppels, zoo zij al bestaan, 
mögen dus ook bp eene wenteling geen arbeid verrichten. 
