( 158 ) 
is, terwijl de tweede en de derde respectievelijk de richtin- 
gen van da en ds' hebben en door 
en 
ds ds' 
worden gegeven. 
Stelt men i2 1 = 0 en , dan blijft alleen de 
r 
aantrekking over, waarvan dan de grootte wordt 
7 “ ds ds . 
r os ds r os Os-* 
Men heeft dan, wanneer men nog K = 0 stelt, de wet 
van Ampere verkregen. 
Gelijk men weet werd door Stefan eene tbeorie opge- 
steld, die de tbeorien van Ampere en Grassmann omvat. 
Koppels werden daarbij niet aangenomen, en er werd on- 
dersteld, dat alle electrodynamiscbe werkingen omgekeerd 
evenredig zijn aan de tweede macht van den afstand. Dit 
« ß 
komt bierop neer, dat i2 1 = -,i2 3 = — , K = 0 gesteld 
r r 
wordt. 
Het beboeft wel nauwelijks vermeld te worden, dat men 
bi) de opstelling der algemeene tbeorie even goed als de 
wet van Grassmann ook die van Ampere, of eenige andere 
als uitgangspunt bad können kiezen. Het onderzoek naar 
de secundaire werking zou gebeel betzelfde zijn gebleven. 
§ 16. Stelt men zicb de vraag, of de functien i2 1 , iü 3 , 
K in (6) en (7) zoo bepaald kunnen worden, dat voor de 
onderlinge werking van twee stroomelementen eene potentiaal 
bestaat, dan blijkt bet, dat dit niet mogelijk is, zooals men 
trouwens kon verwachten, wanneer men de welbekende elec- 
