( 199 ) 
gelegen is. (Daarbij is ter vereenvoudiging R x — 0, 5 en 
R% = 3 gesteld). Ik vind dan ongeveer 
„ „ Dg 
D — 0,04 q, 
P 
dus voor het geval van lucht met eene spanning (bij 0°) 
van 1 atmospheer, 
tßi D = 300 q. 
Reeds voor q — , wat aan een temperatuurverscliil 
van 2°, 73 beantwoordt, zou dus deze snelbeid 3 c.M. per 
secunde worden. 
In het voor deze berekening gekozen punt is de snelbeid 
grooter dan op de meeste andere plaatsen, maar men zal 
toch uit het resultaat kunnen besluiten dat, reeds bij tem- 
peratuurverschillen van eenige graden, snelheden kunnen op- 
treden, die 1 c.M. per secunde overtreffen. 
§ 16. Bij vraagstukken, waar de inwendige wrijving en 
de warmtegeleiding buiten spei blijven, b.v. bij de gewone 
geluidsbewegincr in eene ruimte van groote afmetingen. mag 
men zulke snelheden zonder bezwaar als oneindig klein 
beschouwen. Zoodra echter, zooals hier, alles van de inwen- 
dige wrijving en de warmtegeleiding afhangt, is dat niet 
meer geoorloofd. Dit blijkt uit eene vergelijking van de 
grootte der termen, die wij in § 6 hebben verwaarloosd, met 
die, welke wij hebben behouden. 
Beschouwen wij b. v. de grootheid S r , die betrekking heeft 
op de hoeveelheid wärmte, die per tijdseenheid door een vlak 
loodrecht op de <r-as naar de eene zijde meer gaat dan naar 
de andere. In de volledige uitdrukking voor S x körnen voor 
de term 
^ gu [f h + 2 ff (A)], 
die op de convectie der wärmte, en de term 
x ö h 
e ö x ’ 
