( 217 ) 
misch decrement den blijvenden uitslag afleiden voor con- 
stante stroomen, maar de in ons geval optredende tliermo- 
stroom is dit niet door twee oorzaken: 
Yooreerst geschiedt de verschuiving der gewichten niet 
plotseling, en even lang als deze verschuiving duurt, verän- 
dert de evenwichtsstand, en vervolgens zal door geleiding 
en straling, zoodra er temperatuursverandering plaats grijpt, 
deze weder verminderen. Hierdoor en door den vrij körten 
slingertijd, schommelt de naald een paar maal heen en weer, 
en keert dan langzaam tot den oorspronkelijken stand terug. 
Men kan nog de drie eerste omkeerpunten x x , x 2 en x$ 
nauwkeurig waarnemen, benevens den evenwichtsstand op 
bepaalde oogenblikken gedurende het langzaam terugkeeren. 
Uit deze waarnemingen kan men p bepalen op de volgende 
wijze, mij door Dr. H. Kamerlingh Onnes aan de hand 
gedaan : 
Het verschuiven der gewichten liep steeds in minder dan 
2 sec. af; de schommeltijd van den magneet was ongeveer 
6 sec. ; heeft dus de magneet den eersten uitslag bereikt, zoo 
zal daarna zijne beweging volkomen voorgesteld worden door 
de differentiaalvergelijking, door Edltjnd opgesteld *): 
cfix 
dfi 
— — mx -}- q — — ■ 2 n 
wc 
dx 
dt ’ 
waarin m de richtkracht, 2 n de kracht van demping bij 
V 
snelheid =1, q de kracht, die een thermostroom als — = 1 
w c 
is op den magneet uitoefent, voorstellen, allen gedeeld door 
het traagheidsmoment. Hierbij is v de hoeveelheid opge- 
wekte wärmte in den draad, welks gewicht w en soortelyke 
. v 
wärmte c is, zoodat — de temperatuursverandering voorstelt. 
De verandering van v, door geleiding en uitstraling, kan met 
de temperatuursverandering zelve evenredig gesteld worden, 
dus: 
*) 1. c. pag. 546. 
