( 232 ) 
Daar de uitzettingscoefficient voor- deze beide spanningen 
dezelfde bleek (zie later), is de evenredigheid van & met P 
bewezen. 
Tevens kan deze overeenstemming als bewijs dienen dat 
de draad gerekend kan worden steeds in een toestand van even- 
wiclat te verkeeren, betgeen reeds waarschijnlijk was, daar 
de tijd, gedurende welken de toestandsverandering plaats greep, 
zeer groot is teil opzichte van den tyd, dat eene trilling 
zieh door den draad voortplant. Door de kleine waarde van 
h kan de afwijking van eene volkomen adiabatische veran- 
dering als onmerkbaar beschouwd worden, zoodat de Thom- 
soN’sche formule, voor adiabatische, omkeerbare processen 
geldig, mag toegepast worden. 
Door afzonderlijke proeven is voorts bewezen, dat bij de 
gebruikte contactplaatsen : staal-nieuwzilver, staal-platina, 
nieuwzilver-platina, evenredigheid bestaat tusschen de ther- 
moelectromotorische kracht en de temperatuur binnen de 
gebruikte grenzen : ijs — water van de temperatuur der 
omgeving — aetherdamp — stoom. Ook werd geen ver- 
schil gevonden tusschen de waarde van E , wanneer de hoofd- 
draad gespannen was of niet, evenmin als, na het losmaken 
der contactplaatsen, de draden sterk verwarmd en opnieuw 
gesoldeerd werden, zoodat noch tegen de wijze waarop E 
bepaald, noch waarop ze in rekening is gebracht, beden- 
kinscen gemaakt kunnen worden. 
O O 
II. UlTZETTlNGSCOEFFICIENTEN DER DRADEN IN GESPANNEN 
TOESTAND. 
In denzelfden toestel als bij de bepaling der temperatuurs- 
veranderingen, werden de draden gespannen. 
Om den draad op twee verschillende constante tempera- 
turen te kunnen brengen, bevond hij zieh in den as van eene 
koperen buis, die door eene wijdere omgeven was; de tus- 
schenruimte kon of door stroomend water uit de waterlei- 
