( 233 ) 
ding, of door stoom doorspoeld worden, waardoor de lucht 
in de binnenste buis en de draad de temperatuur van bet 
water of van den stoom aannamen; de uiteinden der binnen- 
ste buis waren gesloten door kurkjes, die over den draad ge- 
makkelijk verschoven konden worden ; de buitenste buis was 
nog omgeven door eene dikke kurklaag, om warmteverlies 
door uitstraling te voorkomen. Op 5 c.M. van de beide 
uiteinden waren op de binnenste buis een paar zijbuisjes ge- 
soldeerd, die door een paar plaatjes Spiegelglas gesloten wa- 
ren en waardoor de draad te zien was. Op den draad wer- 
den nu, met eene uiterst fijne naald, streepjes getrokken en 
op deze werden twee microscopen gericbt, met micrometer- 
schroef voorzien. 
Ten einde uit de gemeten verplaatsing der streepjes tot 
den uitzettingscoefficient te besluiten, moesten de microscopen 
zoo opgesteld worden dat bun afstand niet veranderde of 
deze verandering in rekening te brengen was. 
Bij de bepaling van « van staaldraad, werden de micro- 
scopen op bouten blokken bevestigd, die op eene stevige 
steenen tafel waren vastgegipstj; door watten en bout was 
de tafel bescbut tegen temperatuursverandering. Bij nieuw- 
zilverclraad werden de bouten blokken op een koperen buis, 
die op koperen voeten steunde, gestoken en in een grooten 
bak met water geplaatst, zoodat alleen de microscopen er 
boven uitkwamen ; de grootste verandering in temperatuur 
van het water tusscben 2 proeven was 0°.l. 
Beide metboden bleken zeer voldoende. Als spanning werd 
de gemiddelde genomen tusscben die bij gespannen en die 
bij ongespannen toestand. 
In December 1880 werd bepaald de 
Uitzettingscobjjicient van staaldraad. 
Spanning = 19 kilo. 
Afstand der beide streepjes op den draad: 330.7 m.M. 
1287 verdeelingen van den scbroefkoptrommel gaven eene 
verplaatsing van 1 m.M. 
