DE OEVERAFSCHUIVINGEN IN ZEELAND 
EN HAAS VERBAND MET DEN 
AARD DER GRONDLAGEN 
DOOS 
G. VAN DIESEN. 
De oevers längs de Zeeuwsche stroomen vertoonen een 
verschijnsel, waarvan de gevolgen soms zoo noodlottig zijn, 
dat een ernstig nagaan van de oorzaak en liet opsporen van 
middeleu van bedwang veler hoofden al voör tijden hebben 
bezig gehouden. 
Het verschijnsel, dat met den naam van oeverafschuivingen 
kan werden bestempeld, beeft van ouds velerlei namen ge- 
haa, naarmate van den omvang, de wijze van afschuiving, 
de soort van afgescboven grond en de plaats ; zooals : grond- 
braak, val, grondval, slikval, dijkval enz. Laatstgenoemde 
naam duidt de afschuiving aan in haar meest gevreesden 
vorm, waarbij zij zieh tot een dijk uitstrekt, die gedeelte- 
lijk mede wordt verzwolgen, zoodat de polder, die door den 
dijk wordt beschermd, met den eerstvolgenden vloed kan wor- 
den overstroomd, kan »vloeijen”. 
De oeverafschuivingen nemen aan de stroomen in en nabij 
Zeeland afmetingen en vormen aan, die in andere deelen 
van Nederland niet bekend zijn. Dit, zoowel als het veel- 
tijds nog onverwachts voorkomen der afschuiving, maakt 
het wenschelijk, dat niet alleen in materieel opzigt de aan- 
dacht op het verschijnsel blijve gevestigd, maar dat ook de 
wetenschap er nader kennis van neme. 
VERSE. EN MED ED. AED. NATDE’RK. 2 ^ REERS. DEEL XVI] . 
18 
