( 269 ) 
valt niei eensklaps weg, maar dikwijls met stukken en 
brokken, het eene voor en het andere na. 
3°. De kolken of grondgaten door de vallen gevormd 
hebben meerendeeis steile oevers of kanten, onregelmatise 
figuren en ook een ongelijken grondslag. 
4°. Die kolken zijn doorgaans voorzien van een of meer 
uitgangen of geuten, naar de diepte en het digtst bijgelegen 
kanaal of vaarwater gaande en in dezelve uitkomende. 
5°. De grondbraken geschieden veelal bij läge ebben in 
stil weder met aflandige winden en gierstroom. 
O O 
6°. Zij hebben meest plaats waar sterke stroomen of 
tijen längs en op den wal henen schiefen of daar draaijingen 
en malingen van het tije of zoogenaamd neer gaan. 
7°. Daar veel val van water, namelijk hooge vloeden 
en läge ebben plaats hebben, gelijk ook daar meer eb dan 
vloed gaat. 
8°. Waar steile oevers en diepe kanalen of vaarwaters 
plaats hebben. 
9°. Yv aar de gronden met doorgaande lagen vaste derry, 
klei of andere vaste stoffen en daaronder losse derry, spier, 
kwijlzand, schulpzand of andere losse stoffen zamengesteld zijn. 
10°. Yalleu of grondbraken gebeuren zelden waar zware 
zeeen of slag van water op den wal en de oevers staat. 
In de opgaven der oorzaken van een val bepaalde Neb- 
be> t s zieh tot algemeene trekken, zooals de ongelijksoortig- 
heid der grondslagen, de meer of mindere beweegbaarheid en 
vloeibaarheid dier lagen.. Ook kende hij aan onderaardsche 
wateraderen of wellen, »holten of wulven”, ontstaan door 
de weorstrooming van losse stoffen onder »vast zamenhan- 
gende lagen, die hieven hangen” invloed toe, en vooral aan 
de verdieping, die door de vloed- en ebstroomen nabij den 
oever werd gebragt. 
Bij gemis aan verzameling van naauwkeurige opgaven kwam 
de opsporing der oorzaken niet verder, nadat die verhande- 
ling te gelijk met twee andere van B. Renou en van C. de 
Kanter in het Derde Deel van de Verliandelingen van het 
Zeeuwsch genootschap het licht had gezien. 
Ofschoon- slec-hts in grove trekken door Nebbens aange- 
18 » 
