( 306 ) 
Ook heeft hij de diffusieconstante bepaald voor meer uit- 
eenloopende temperaturen (1,2°, 18,5°, 44,7°). 
Uit het gegeven overzicht blijkt, hoe gering en lioe be- 
perkt nog bet aantal . stoffen is, waarvan de diffusiecon- 
stanten met eenige nauwkeurigheid bepaald zijn. Eene nit- 
breiding van onze kennis op dat gebied kan niet anders dan 
zeer welkorn zijn ; vooral omdat de vergelyking van liet dif- 
fusievermogen met moleculair gewicbt, moleculair volumen, 
oplossingswarmte , galvanisch leidingsvermogen en andere 
physische eigenschappen, belangrijke uitkomsten schijnt te 
beloven. 
Aangezien nu Dr. Scheffek’s proefnemingen hebben ge- 
diend orn volstrekte waarden voor diffusieconstanten te be- 
palen, zoo mag het de vraag zijn, welke nauwkeurigheid 
door hem bereikt is, ook in vergelyking met Gkaham’s en 
Schuhmeister’s uitkomsten. 
Daar de schrijver echter zeit zijne uitkomsten niet nader 
beredeneerd heeft, möge die beschouwing hier kortelijk plaats 
vinden. 
Zoutzuur. 
Met uitzondering van proef I die slechts een dag geduurd 
heeft, en van eene proef waarbij het zoutzuur de dubbele 
sterkte bezat, wisselen de uitkomsten van 13 proefnemin- 
gen (bij 7 1 /* a 9° C.) tusschen -j- 10 en — 5 pCt. van het 
midden. Binnen die nauwkeurigheid wordt de wet van Fick 
bevestigd. 
Bij de overige stoffen, waarvoor het aantal proefnemingen 
kleiner is, wijken de uitkomsten niet boven 10 pCt. van de 
laagste waarde af *) ; ook als de sterkten der oplossingen 
*) Wij berekenden bij : 
Afwijking tusscbcn 
de uitkomsten on- 
Sterkte Temp. derling. 
Zuring zuur : 3 proefnemingen 4 en 6 pCt. 7 1 // 8 pCt. 
Azijnzuur : 6 n 8 // 8 en 14'/*° 7 en 11 pCt. 
Citroenzuur: 3 // 5en9 // 9° 10 pCt. (+ ö 5 tot 
— 4 pCt. v. h. midden) 
Wijnsteenzuur : 4 » 4 en 7 n 9° 11 pCt (+ 5 5 tot 
— 5 5 pCt. v.li. midden) 
