( 172 ) 
geheel voerde men dus door liet v-vormig buisje met plati- 
nazwart : 35 X 3 = 105 milligr. ozon, waarvan dus een derde 
gedeelte bedraagt 35 milligr.. 
Als by de eerste proef werd na ozon te hebben doorge- 
voerd, alvorens te wegen, wat zuurstof doorgejaagd, terwijl 
onder bet wegen werd voortgegaan met (drooge) zuurstof te 
laten gaan door den effluve-toestel. om dezen droog te bou- 
den voor zooverre mogelijk. De zuurstof werd gezuiverd door 
een buis met zwavelzuur en een apparaat met potassa-loog. 
De uitkomst der tweede proef schijnt evenmin twijfelachtig 
als die der eerste, en men mag dus wel als boogstwaar- 
scbijnlijk aannemen, dat platinazwart de eigenscbap bezit 
ozon te ontleden. Werd ozonboudende zuurstof uit den effluve- 
toestel aanvankelijk geleid door een buisje met water (ozon 
is in water uiterst weinig oplosbaar) en vervolgens in bet 
buisje met platinazwart, ook dan gescbiedde de ontleding van 
bet ozon volkomen. 
Dat by gemelde proeven geen H 2 0 2 , indien ontstaan, kan 
blijven bestaan, wordt reeds daardoor waarschijnlijk, daar 
H 2 0 2 ontleed wordt door platina (zie liierover later). 
Het medegedeelde maakt bet zoo goed als zeker, dat ozon 
by aanwezigheid van platinazwart (lietzij de ozonboudende 
zuurstof droog is of waterhoudend) wordt omgezet in gewone 
zuurstof. Dit is, voor zooverre ons bekend, het eerste voor- 
beeld der omzetting eener grondstof in een allotropie onder den 
invloed van een andere grondstof , zonder dat deze grondst offen 
in seheikundigen zin op elkander inwerken. De verklaring van 
de eigenscbap meer genoemd, is evenwel nog niet zoo een- 
voudig, als men wellicbt zou verwachten. De volgende ge- 
vallen toch zijn mogelijk: 
1. Platinazwart verdigt ozon en dit laatste wordt aldus 
omgezet in gewone zuurstof: 
OOO + 000 — 3 00. 
Het is evenwel duidelijk, dat alsdan ligt een noemens- 
waardige vermeerdering in gewicht van bet platinazwart zou 
plaats hebben, of anders gezegd, een deel van bet ozon zou 
